176 K. Schumann. — Marantaceae. 



P. 4H post n. 98 adde: 



Series V. Polystachyae K. Schum. 



Species unica: 



98 a . C. polystachya K. Schum. n. sp. — Tota planta subsemimetralis gracilis basi 

 fibris e basibus vaginarum telis mollioribus putredine affectis persistentibus stramineis 

 involuta. Folia ad 18 cm longe petiolata, petioli flavido-hispidi pars superior 5 mm 

 longa teres callosa undique villosa subaequilatera subovato-lanceolata vel oblonga bre- 

 viuscule acuminata basi rotundata supra apice puberula ceterum glabra; vagina apicem 

 versus villosa basin versus glabrescens. Spicae 5 quarum 4 inter terminalem et folium 

 comitans dispositae, terminalis pedunculo ad 3 cm longo inferiores breviore villoso 

 sustentae, cum floribus ad 5 cm longae; bracteae haud multae, infima a sequente 

 parum remota, oblongo-ovatae acuminatae villosae ; paria florum ultra 3 , mesophyllis 

 bracteolisque membranaceis comitata; ovarium albo-sericeum parvum; sepala angustissime 

 linearia acuminata ad 9 mm longa glabra; corollae 'glabrae tubus 4,8 cm longus, lobi 

 oblongo-lanceolati 1,0 cm metientes; staminodium exterius et callosum album violaceo- 

 pictum obovatum emarginatum 1,5 cm longum; cucuHatum 8 mm longum. 



Brasilien: Staat Matto Grosso, in Primärwäldern bei Palmeiras (Lind man A. 

 n. 2467). 



Nota. Ab omnibus speciebus Calaiheae inflorescentiis pluribus aggregatis primo visu 

 distinctissima. 



P. 144 ad n. 6. Myrosmam hexantham (Poepp. et Endl.) K. Schum. adde: 



Nota. Cl. Lindman in civitatis mattogrossensis Brasiliae parte occidentali prope Matto 

 de Curupira in silva primaeva hanc speciem ad hunc usque diem e Peruvia tantum notam 

 detexit et aream geographicam multo dilatavit. Exemplar a me ipsum viso me docet folia 

 superiora tantum forma tarn insigni basi cuneata gaudere, infima elliptica et ut in familia late 

 divul^ata rotundata evadere. 



