Paepalanthus. 179 



Nota. Species insignis, graeillima, cuius membra vegetativa pedunculis densissirnis fili- 

 formibus quasi occulta sunt. Nomen itaque e vocibus duavs (densus) et vijua, id est filum, 

 compositum est. Ramißcatione cum P. argyrolinone et coloidi affinis. 



Subsect. 5. Actinocephaloides Ruhl. 



Caulis elongatus, apice praeter verticillos pedunculorum etiam ramum 1 vel 2 

 semper sterilem proferens. 



Clavis specierum. 



A. Bracteae involucrantes ovatae, longe acuminatae, fuseo-atrae . 124. P. fuscoater. 



B. Bracteae involucrantes late obovatae, obtusae vel acutiusculae . 125. P. canescens. 



124. P. fuscoater Koern. in Fl. brasil. III. 1. (1861) 382. — Dupatya fuscoatra 

 0. Ktze. Rev. gen. II. (1891) 744. — Caulis elongatus, apice praeter verticillum pe- 

 dunculorum etiam ramum sterilem, cauli similem proferens, 1 cm longus, 3 mm crassus. 

 Folia lineari-lanceolata, acuminata, utrinque patenti-hirsuta, breviter ciliata, dein calva, 

 plana, 6 — 8 cm longa, medio 2 — 3 mm lata. Pedunculi in apice caulis fasciculati, 

 perturbato-pubescentes, 3 costati, 18 — 23 cm longi; vaginae subarctae, villoso-puberulae, 

 oblique fissae, lamina lanceolata, acuta, integra instructae, 5 cm longae; capitula dein 

 globosa, juventute hemisphaerica, flavidulo-villosa, 7 mm lata; bracteae involucrantes 

 ovatae, subulato-acuminatae, margine et dorso summo puberulae, dein glabriusculae, 

 exteriores minores, saturate fuscae. 



Brasilien: Prov. Minas Geraes; an steinigen Lokalitäten nahe Tejuco (Riedel — 

 blühend im Dezember). 



Nota. Petalorum tubo floris $ intus piloso insignis. 



125. P. canescens (Bong.) Koern. in Fl. brasil. III. 1. (1863) 381 var. a et ß. — 

 Eriocaulon canescens Bong, in Act. Pelr. sc. math. ser. VI. 1. (1831) 625; Kunth, Enum. 

 pl. III. (1841) 572; Steud. Syn. pl. Cyp. II. (1855) 275. — Dupatya canescens 0. Ktze. 

 Rev. gen. II. (1891) 745. — Caulis elongatus, gracilis, apice ramum plerumque modo 

 unum proferens, 7 — 9 cm longus, 3 / 4 nmi crassus. Folia lineari-lanceolata, mucronato- 

 acuta, supra breviter puberula, interdum cito glabrescentia, subtus incano-subsericea vel 

 villosula, plus minus patentia, plana, membranacea, 2 — 3,4 cm longa, medio 2 3 /4 — 

 3,5 mm lata. Pedunculi in apice caulis per complures (2 — 10) fasciculati, molliter 

 villosi, 3 costati, vix torti, 15 — 18 cm longi, l / 3 mm crassi; vaginae laxiusculae, striatae, 

 hirto-puberulae, senectute glabrescentes, folia paullo superantes, oblique fissae, lamina 

 brevi, subito acuminata, rigidula instructae, circiter 4 cm altae; capitula lato-hemi- 

 sphaerica, dein subglobosa, ubique albido-villosa, 5 — 6,5 mm lata; bracteae involucrantes 

 late ovatae, öbtusiusculae vel acutae, dorso et margine persistenter puberulae, rufulo- 

 flavescentes. 



Brasilien: Prov. Minas Geraes; an felsigen Stellen nahe Diamantina (Riedel 

 n. 1415 und Vauthier n. 5 a ); Serra dos Cristaes (W. Schwacke n. 8476 — blühend 

 im April). 



f. angustifolia Ruhl. — Differt a typo foliis angustioribus (medio 1 y 3 mm latis). 

 brevioribus (non ultra 2 cm longis), habitu omnino graciliore. 



Brasilien: Minas Geraes; an schattigen Stellen der Serra do Lenheiro (Alv. Sil — 

 veira in herb. Comm. m. geol. e geogr. de Minas n. 1036 — blühend im Mai). 



Nota. Haec species cum praecedente proxime ad subsectionem Polyactidem spectat. 

 Specimina ramo fertili instructa non vidi. 



Subsect. 6. Diehocladus Buhl. 



Caulis elongatus , quasi dichotome ramosus , foliis brevibus, rigidis aequaliter et 

 dense instructus; pedunculi saepe in angulis inter binos ramos dispositi, in una specie 

 subnulli. 



12* 



