45 Fr. Buchenau. — Alismataceae. 



bracteae lanceolatae, acuminatae, 6 usque 8 mm longae; pedunculi divaricati, graciles, 

 fertiles I 5 usque 35 mm longi, sterilibus longiores; flores mediocres; stamina 15 usque 21; 

 filamenta lineari-subulata, antheris linearibus longiora. Fructus diam. 10 usque 12 mm; 

 fructiculi 2 mm longi obovati, brevissime oblique apiculati, compressi, utrinque anguste 

 alati; testa seminis punctata. 



An flachen Gewässern vou Kansas und Colorado bis Texas, Neu-Mexiko 

 und Mexiko (Sonora und Oaxaca). 



Nota. Species habitu valde particulari, lamina saepe horizontali vel reversa (lobis basi- 

 laribus alte spectantibus). 



11 . S. Greggii Smith in Rep. Miss. Bot. Garden VI. (1 894) 17, t. 12. — Probabiliter 

 perennis. Caules erecti, validi, 10 usque 15 dm alti, angulosi, folia superantes. Folia 

 emersa erecta, sagittiformia; lamina 20 usque 40 cm longa; lobus terminalis acutus, trian- 

 gularis sive lanceolatus, basilares paullo longiores, divaricati, acutati. Inflorescentia longa, 

 e verticillo infimo brachiata ; verticillis ca. 1 usque 1 2 ; bracteae lanceolatae, acuminatae, 

 15 usque 25 mm longae, paullo connatae; pedunculi graciles, 15 usque 30 mm longi; 

 sepala externa paullo scabriuscula ; stamina 3 vel plura; filamenta lineari-subulata, 

 antheris linearibus longiora. Fructus diam. 8 usque 1 5 mm ; fructiculi obovati, ecau- 

 dati, brevissime apiculati, anguste alati, lateribus auriculiformi-alatis et plus minusve 

 tuberculatis ; testa seminis epunctata. 



In Gräben und Sümpfen von Galifornien bis Mexiko verbreitet. 



Nota. Species a me non visa, differt a formis angustifoliis S. latifoliae praecipue caulibus 

 elongatis et fructiculis ecaudatis, a S. longiloba caulibus longioribus, multiverticillatis, lobis basi- 

 laribus foliorum terminali paullo longioribus et seminibus epunctatis. 



1 2. S. natans Pallas, Reise durch verschiedene Provinzen des russischen Reiches, 

 III. Anhang (1776) 757, t. 12, Fig. 2. — S. alpina Willd. in Linnaei Spec. pl. ed. 4. IV. 

 (1805) 410. — S. sagittifolia L. ß. tenuior Wahlenberg, Flora suecica II. (1826) 621; 

 Turcz. Fl. baicalensi-dahurica, in Bull. Soc. natural. Mose. III. (1854) 58; Regel, Flora 

 Ussuri-Gebiet in Mem. Acad. St. Petersbourg, 7. ser. VII. 4. (1861) 140; Buchenau in 

 Abh. Nat. Ver. Brem. II. (18 68) 24, 42; Micheli in DC. Monogr. Phaner. III. (1881) 67 

 (sub. S. sagittifolia)', Lindberg, Meddelanden af Soc. pro fauna et flora fennica XXVII. 

 (1901) 66, ubi sjnonyma S. hyperborea Laest. et S, septentrionalis Laest. in sched. 

 enumerantur. — Perennis. An stolonifera? (»bulbo nullo« Pallas). Caules plerumque 

 fluitantes, usque 60 cm longi (et ultra), rarius (in forma terrestri) erecti, usque ca. 

 30 cm alti; folia plerumque fluitantia cum lamina natante; petioli elongati, tenues, 

 usque ca. 80 cm longi (et ultra?), in forma terrestri crassiores, curvato-erecti, 5 usque 

 10 cm longi; lamina trinervis, linearis, lineari-oblonga, vel oblonga, basi obtusa, vel 

 auriculata; folia emersa praebent laminam oblongam, vel oblongo-ovatam, basi longius 

 auriculatam, vix unquam fere sagittiformem ; lobi plerumque paralleli vel convergentes, 

 raro divergentes. Inflorescentia simplex, e verticillis 1 vel 2 composita; flores feminei 

 1 usque 3 basilares, breviter vel brevissime pedunculati, flores masculi 2 usque 6 

 graciliter pedunculati; sepala et petala ut in S. sagittifolia; filamenta brevia; antherae 

 luteae. Fructiculi eis S. sagittifoliae ca. dimidio breviores applanati, irregulariter orbicu- 

 lares, angulo interno rudimento styli bravissimo coronati. 



In Seen und Teichen des mittleren Sibiriens weit verbreitet, von da durch Nord- 

 i nssland, Finnland bis Scandinavien. 



Nota. S. natans similis est S. sagittifoliae, sed foliis fere semper fluitantibus cum lamina 

 angusta, antheris flavis, fructibus multo minoribus ab ea differt. Praefert stagna frigida et lacus, 

 in <|iiibus usque ad altitudinem ^/om crescit. Folia robusta breviter auriculata sunt, sed vix 

 unquam vere sagittiformia. In aqua non profunda aut in limo formae terrestres creseunt cum 

 caulibus et petiolis erectis, foliis frondosis fere ovatis; haec plantae autem semper multo minores 

 quam plantae emersae S. sagittifoliae sunt. 



13. S. sagittifolia L. Spec. pl. ed. 1. II. (1753) 993. — S. trifolia L. 1. c, 

 (Vomnino dubia). Flora danica I. (1 765) t. 172. — S. minor Miller, Gärtnerlexicon IV. 

 (1776) 35. — S. monoica Gilib. Fl. lithuan. V. (1781) 218. — S. obtusa et sagittata 



