398 C. Mez. — Myrsinaceae 



secundariis utrovis latere circa 8 (adjectis pluribus tertii ordinis saepe fere horizonta- 

 libus) angulis latis insertis, marginem versus valde arcuatis, racemis speciminis unici 

 mihi obvii ± extra-axillaribus, nunquam vere axillaribus ; floribus brevissime pedicellatis, 

 bracteis lineari-lanceolatis pedicellos multo excedentibus ; calycis lobis ovatis obtusis 

 filamentis usque medium corollae loborum adnatis, stylo incrassato sursum gradatim 

 attenuato. — Frutex altus, deorsum aphyllus. Ramuli subteretes usque ad 0,4 cm 

 diam., primum ferrugineo-tomentosi , cito glabri et cortice griseo-brurmeo striatulo ob- 

 ducti. Folia matura 18,0 — 22,0 cm long, (minora vero occummt), paullo infra apicem 

 5,5 — vix 7,0 cm lata, basi saepe inaequilatera ad 0,2 cm angustata, in sicco griseo- 

 virescentia, nequaquam nigricantia, subtus pallidiora. Racemi 7,0 — 8,0 cm long., vix 

 ad 0,1 cm diam., ascendentes, lepidoto-pubescentes, intervallis plerumque 0,2 — 0,4 cm 

 longis florigeri. Bracteae acutatae, lepidotae, circa 0,2 cm longae. Pedicelli 0,1 cm 

 long., 0,8 cm crass., basi annulatim incrassali. Flores lutescenti-virides, 0,3 cm diam., 

 semper stricte racemosi; calycis lobi 4, 0,1 cm long, et lat., aliquatenus impares. 

 Corollae fere basin usque partitae, tubo intus puberulo, lobi 4 vel 5, oblongo-ovati, 

 obtusi, circa 0,17 cm long., aliquanto recurvi. Filamenta 0,1 cm infra apicem loborum 

 insertae; antherae late ellipticae, 0,03 cm long. Ovarium ovoideum , 0,05 cm diam., 

 stylo aequilogo coronatum. Stigma plane bilobum. Fructus ignotus.« 



Central- Brasilien: Prov. Matto-Grosso auf dem Gipfel der Berge der Serra da 

 Chapada bei Sta. Anna da Chapada, im August blühend (S. Moore n. 94). 



Nota. Species fortasse G. cuyabensi accedens inter dubias inserenda, mihi non visa. 

 Mensurae descriptionis originariae certe non omnes correctae, nam e. g. pedicellos 0,8 cm crassos 

 in genere adhuc nunquam observavi. 



Myrsinaceae fossiles. 

 I. Berendtia. 



Berendtia Goepp. in Goeppert und Berendt, Der Bernstein und die in ihm befind- 

 lichen Pflanzenreste (1845) 80; Conwentz, Fl. des Bernsteins II. (1886) 119. — Corolla 

 tantum succino optime conservata adest cum staminibus , ovarium contra cum reli- 

 quis plantae partibus deest. Corolla 5-mera^ minula omnino Embeliae %Eucmbeliae 

 habitu rotata sed petala brevissime connata basi tubum latissimum fere inconspicuum 

 formantia, aestivatione paullo imbricata. Stamina 5 petalis basi inserta eaque aequantia 

 vel paullo superantia epipetalea filamentis tota longitudine libcris, gracilibus; antheris 

 infra medium dorsifixis anguste ellipticis, utrinque emarginatis, tota longitudine introrsum 

 birimose dehiscentibus. 



Genus ex corollae staminumque habitu adeo Embeliae § Eucmbetiae affine, ut num 

 petala revera infime connata sint denuo inquirendum censeam. Notandum quod Em- 

 belia recens terras incolit orientali-asiaticas, quae reliquias nonnullas alias florae oligo- 

 caenicae nunc continent. Si vero, qua de re vix dubito, Berendtia ad Myrsinaceas 

 spectat, tunc formas Embeliae primarias transitum de corolla monopetalea ad dialype- 

 taleam ostendentes includit. Species haecce: 



1. B. primuloides Goepp. 1. c. t. 5 fig. 21 — 2 6. — Corollae lobis late rotundatis, 

 pilis capitulatis destitutis; filamentis medio ventricosis?, item glabris. 



2. B. rotata Conwentz, Fl. des Bernsteins II. (1886) t. 12 fig. 7 — H. — Corollae 

 lobis acutiusculis cum filamentis aequaliter cylindricis pilis capitulatis praeditis. 



II. Myrsinopsis. 



Myrsinopsis Conwentz, Fl. des Bernsteins II. (1886) 118 t. 11 fig. 21 — 23. — 

 Corolla solum cognita 4-mera fere medium usque in tubum latum, optime ventricosum 

 coalita lobis per anthesin patentibus ovatis, late acutis, pilis glandulosis destitutis (im- 

 bricatis?); staminibus 4 epipetaleis quam petala paullo brevioribus; filamentis gracilibus 



