Bupleurum. \Q\ 



Umbellae terminales 1 — 2 cm latae, pedunculo 2 — 2^2 cm longo suffultae, 5 — 6-radiatae, 

 radiis strictis, subaequalibus, usque 2 cm longis, involucri phylla subulata multo superantibus. 

 Involucelli phylla minima, linearia vel subulata, umbellulis ± 10-floris multo breviora. 

 Pedicelli flores subaequantes, posterius ca, 2 mm longi. Petala subpentagona, superne 

 valde umbonata, ca. 3 /4 mm longa, 1 — 1 '/ 4 mm lata, lobulo inflexo lato, emarginato, 

 dimidio vel triente breviore eximie cucullata. Fructus maturus non visus. 



Südwestliche Mediterranprovinz: Marokko: Djebel Quensa, Djebel Afougueur, 

 im Thale Ait Mesan des Großen Atlas, in einer Höhe von 1200 — 1600 m; blüht von 

 Mai bis Juli (Ball). 



89. B. canescens Schousb. Jagt, over vextr. Marokko in Danske Vidensk. selsk. 

 skrivt. I. (1801) 127; Persoon, Syn. I. (1805) 305; Poir. in Lam. Encycl. meth. bot. 

 Suppl. I. (1810) 750; DG. Prodr. IV. (1830) 133; Ball, Spicil. fl. marocc/in Journ. Linn. 

 Soc. bot. XVI. (1878) 466. — Herb. Willd. n. 5652, 2; 5653. — Suffrutex glaucescens 

 vel glaucus, ex Schousboe usque 3 m altus; truncus satis crassus, teres, striatus, 

 inter et ad strias laevis, cortice rubicundo vel brunneo-flavido obtectus, foliis denudatus, 

 inferne plerumque simplex, superne ramosus; rami novelli plures, erecti, ca. 30 — 45 cm 

 longi, basi subconferte, ceterum remote foliosi, subracemoso-ramulosi. Folia inferiora 

 spathulata vel oblongo-obovata, usque S 1 ^ cm longa, usque 7 mm lata, obtusa, basin 

 versus parum angustata, subpetiolata, db longe curvato-mucronata, margine anguste 

 albo-marginata, inferne 7 — 9-, apice 3( — 5)-nervia, nervis subparallelis manifeste venosis; 

 f. cetera similia, sensim minora, haud raro hinc inde fasciculata. Umbellae pedunculo 

 usque 5 cm longo suffultae, 4 — 9-radiatae, radiis strictis, tenuibus, subaequalibus, quadran- 

 gulis, 2 — 3 cm longis; involucri phylla (4 — )5, erecta, lanceolata vel oblonga, 5-nervia, 

 usque 4 mm longa, 1 — 1 y 2 mm lata. Involucelli phylla eis involucri similia, minora, 

 umbellulis ad 8-floris breviora; pedicelli flores subaequantes, fructibus haud perfecte 

 maturis duplo breviores ; petala subquadrata vel subpentagona, ca. 3 /4 mm l° n g a ? lobulo 

 inflexo breviore instructa. Fructus maturus non visus; vittae valleculares singulae, 

 commissurales 2, magnae, intrajugales singulae, minutae. — Fig. \9E. 



Südwestliches Mediterrangebiet: Marokko, Prov. Schedme, in Gebüschen 

 und Hecken: Ain el Hadjar, Djebel Tizelim, Tazeroualt, Tafednate, Mardochee, Oum el 

 Onyan (Ball, It. marocc. (1877) s. n.; Hooker, Broussonet); nach Bolle auch auf 

 den Canarischen Inseln, cf. notam 2. 



Nota 1. Cl. Poiret 1. c. varietatera ramosissimum descripsit, quae a typo caulibus (ramis 

 hornotinis?) longioribus, magis ramosis, ramis magis erectis, radiis numerosioribus differe dicitur. 

 Specimen in herb. Willd. sub n. 5632, 2. (inflorescentia tantum) asservatum huc pertinere videtur. 



Nota 2. B. canescens var. handiense Bolle, Fl. insul. Lanzarote etc. in Engl. Jahrb. XIV. 

 (1892) 241. — »Fruticosum 2 — 3', glaberritnum ramis robustis fortiter striatis, foliis ad ramo- 

 rum summitates dense positis alternis coriaceis surnrnopere glaucis ovali-oblongis, basi sensim 

 attenuatis subsessilibus inferne aliquantulum vaginantibus sensim amplexicaulibus obtusissimis 

 apice subemarginatis anguste membranaceo-marginatis, 1—1 1/2" longis, maximis \" latis, 9 — 11- 

 nerviis nervo medio caeteris latiore. Handia in summo cacumine montis Pico de la Zarza rupi- 

 bus innatum. Neque florentem neque fructiferum hoc cognovi, attamen vix dubitandum quod 

 idem sit ac b. [Schousb oei maura stirps, quamvis rami nostri vix cinerascenti-albidi dici 

 possint.« — Specimina non vidi, suspicor ex loco planlam vix ad B. canescens pertinere. 



Nota 3. Nomen B. mucronatum Brouss., quod cl. Sprengel ad B. fruticescens referen- 

 dum esse dicit, subdubium remanet. Specimina Herb. Willd. n. 5632 nomine illo laudata ad 

 duas species pertinent, ncmpe ad B. canescens et B. salicifolium (ex Teneriffa). 



Nota 4. Stirps sec. cl. Loudon ab anno 1809 in hortis anglicis culta hiemem perdurat. 



90. B. oblongifolium Ball, Spicil. fl. marocc. in Journ. Linn. Soc. bot. XVI. (I878j 

 466. — Glaucescens; truncus brevis, breviter ramosus; rami novelli plures erecti, teretes, 

 foliosi, ramulosi, usque 50 cm longi, post fructum per annos plures ad ramos vetustiores 

 remanentes. Folia tenuiter coriacea, ad basin ram. novellorum laxa, oblongo-linearia, infra 

 medium parum vel vix angustata, basi ima in vaginam brevem semi- vel amplexicaulem 

 dilatata, apice rotundato- obtusa, manifeste mucronata, margine latiuscule scarioso ob- 

 solete serrulata, basi 9-, superne 3 — 5-nervia, nervis subparallelis, supra subinconspicuis, 



A. Eng ler, Das Pflanzenreich. IV. (Embryophyta biphonogama) 228. \\ 



