178 Hermann Wolff. — Umbelliferae-Apioideae-Ammineae heteroclitae. 



purpureo-maculato, superne ample ramoso, ramis erectis, usque 40 cm longis, virgatis, 

 cortice griseo-viridi, in statu juvenili (an semper?) glauco-pruinoso obtectis. Folia 

 basalia ex Briquet conferta, viridia, petiolata, 2 — 3-pinnatisecta, lobis integris vel 

 trifidis et oblongo-lanceolatis vel cuneatis, incisis vel dentatis; caulina remota, fascicu- 

 lata, glauco-pruinosa, petiolata, petiolo basin versus subtumide incrassato, eo folii in fasciculo 

 unoquoque antici subsubito in vaginam brevem caulem amplectentem dilatato, striato, 

 supra — ut etiam rachis — angustissime profunde canaliculato, J / 2 — 2 mm crasso, usque 

 6 cm longo, 3 — 4-jugo-ternato-pinnata, segmentis primariis usque I 5 cm longis, ceteris 

 cito minoribus, summis perparvis, omnibus lineari-teretibus, subito perbreviter acumi- 

 natis; suprema plerumque 2 — 3-juga vel tripartita vel subplane reducta, apice tantum 

 segmentis squamiformibus. Umbellae radiis 4 — 8 glaucis, inaequalibus , subquadran- 

 gulis, ad 2 cm longis; involucri phylla 5 — 6 linearia, acutissima, radiis pluries breviora. 

 Umbellulae 10 — 12-florae; pedicelli inaequales, usque 4 mm longi, involucelli phvlla 

 subulata superantes. Petala ovata, nervo quam in spec. praeced. minus manifeste venoso, 

 lobulo inflexo eximie cucullata. Fructus ex Briquet late ovoideus, diu =b glaucus. 

 Gebiet des südwestlichen Kaplandes: Kap der Guten Hoffnung, an trockenen 

 Plätzen: Zwartkopsriver, Zondagsriver, Enon, Giftberg; blüht nach Sonder im Oktober 

 und November (Drege!; Eckion!). 



6. Buniotrinia stapf et Wettst. 



Buniotrinia Stapf et Wettst. in Stapf, Bot. Ergebn. Polak Exp. Pers. an. 1882 

 in Denkschr. Wien. Acad. LI. (1886) 316, Separat. II. 48; Drude in Engl. u. Prantl, 

 Pflzfam. III. 8. (1898) 182. 



Flores hermaphroditi. Sepala nulla vel brevissima. Petala obovato-oblonga, apice 

 inflexa, obtusiuscula, superne ob costam subimpressam leviter emarginata. Fructus 

 haud plane maturus oblongus, laevis, a latere compressus ; mericarpia jugis (primariis) 

 prominentibus, crassiusculis , obtusis, marginantibus quam dorsalia paullo crassioribus ; 

 vittae valleculares solitariae, magnae, commissurales 4 — 6, paullo minores, intrajugales 

 majusculae semper obviae. Stylopodium subconicum zb depressum, margine inferiore 

 undulatum; endospermium angulato-teres. — Herba perennis(?) divaricatim ramosa, 

 ramis tenuibus, strictis, haud foliosis. Flores flavidi. 



Species unica Persiae incola adhuc nota est. 



Buniotrinia juncea Stapf et Wettst. in Stapf, Bot. Ergebn. Polak Exped. Pers. in 

 Denkschr. Wien. Acad. LI. (1886) 316, Separat. II. 48. — Caulis ca. 40 cm altus, pallide 

 virens vel rubellus, teres, glaberrimus ut tota planta, a medio vel superne divaricatim 

 ramosus, ramis tenuibus, rectis, strictis, junceis, nudis, simplicibus, 8 — 12 cm longis. 

 Folia basalia . . . , caulina inferiora petiolo brevissimo vel subnullo suffulta, sed longe 

 vaginantia, vagina 12 — 18 mm lata, amplexicauli, striata; lamina bipinnatisecta, segmentis 

 primariis remotis breviter petiolulatis, ambitu ovato-lanceolatis, foliolis in lacinias inciso- 

 dentatas crassiusculas partitis, ca. 5 cm longa, 3 — 4 cm lata; f. superiora ad vaginas 

 magnas membranaceas amplexicaules ovatas vel ovato-lanceolatas extrinsecus pruinosas 

 laminam minimam bipinnatisectam paucilaciniatam ferentes reducta. Involucrum et in- 

 volucellum nullum. Umbellae 3 — 6-radiatae, radiis 18 — 28 mm longis, radio uno alterove 

 interdum (certe casu) in ramum umbelliferum excrescente. Petala obovato-oblonga, flavida, 

 albo-marginata, glabra, lobulo inflexo obtusiusculo. Fructus immaturus oblongus. 



Armenisch-iranische Mediterranprovinz : Persien: Jalpan, an Felsen und 

 felsigen Orten; blüht im Juni. 



Nota. Specimina mihi non visa; descriptio supra data sec. illam cl. autorum elaborata 

 est. — Fructus transverse sectus eadem fere forma ut in fructibus specierum nonnullarum Banii 

 generis, quibus etiam quoad vittas valleculares magnas simillimus; differt autem jugis primariis 

 magis prominentibus, secundariis nullis itaque valleculis latioribus; propter vittas intrajugales 

 (satis magnas) cl. autores genus Buniotrinia posuerunt inter Bunium et Trinia. 



