78 A. Englcr. — Araceae-Lasioideae. 



- Nordwestmalayische Provinz: Assam (Jenkins — Herb. Hort. GalcuUa), 

 Burma: Chindwin, Pegu, Pakokku, Myede, Jaungya, Phajchmyo, Magwe (Herb. R. E. P. 

 Calcutta); Andamanen (Prain — Blühend im Mai 1896. — Herb. Mus. Calcutta). 



Zentromalajische Provinz: Gelebes, Kema (Sarasin, Iter celebieum n. 23i. — 

 Herb. Berlin). — Molukken (nach Rumphius u. a.). 



Austromalayische Provinz: Timor (nach Blume). 



Einheimischer Name: mahee. 



Papuanische Provinz: Neu-Guinea, Gazellenhalbinsel, Savannenbuschrand (War- 

 burg n. 20992. — Herb. Berlin); Kaiser-Wilhelmsland, in den Wäldern am Malia, um 

 «50 mü. M. (Schlechtem. i8400. — Blühend im Oktober 1908. — Herb. Berlin). 



Hinterindisch-ostasiatische Provinz: Dong Tho (R. P. Bon n. 57H. — 

 Blühend im Oktober <892. — Herb. Mus. Paris); West-Tonkin (R. P. Bon n. 57H. — 

 Herb. Mus. Paris); Süd-Tonkin, Ke So, auf Hügeln bei Kem Trong (E. P. Bon n. 4U5. — 

 Blühend im Mai. — Herb. Mus. Paris); Tonkin, Tu-Phap, in Gärten (B. Balansa n. 2067, 

 2068. — Blühend im Juli 1887. — Herb. Berlin, Mus. Paris); Elefantenberg (B. Balansa 

 n. 267. — Fruchtend im Januar 1886. — Herb. Mus. Paris). 



Einheimischer Name: räy dai. 



Provinz der Philippinen: Manila, San Francisco del monte (A. Loher n. 2434. — 

 Herb. Hort. Calcutta); Luzon, Cagajau (Warburg n. H687. — Herb. Berlin). 



Melanesische Provinz: Fidschi-Inseln: Taviuni (Seemann n. 652. — Herb. 

 Kew). — Samoa-Inseln: Savaii: Satana (Reinecke n. 577. — Blühend im Sept. 

 <894. — Herb. Berlin). 



Einheimischer Name: daiga. 



Polynesische Provinz: Tahiti (Solander). 



Einheimische Namen: theve, teva. 



Usus. Tuber hujus aharumque specierum substantiam acrem continet, qua de 

 causa ejus partes incolis Archipelagi indici adhibentur »ad profunda vulnera curanda, per 

 tela, vel tribulos inflicta, si emplastri forma ipsis imponatur, non enim solummodo 

 curat, sed etiam simul extrahit quaevis ex fundo ramenta, quae ipsis inhaerent. In 

 hisce enim regionibus silvestres homines talia habent tela, quae, si ad ossa perveniant, 

 facile in ramenta finduntur, quae non nisi per frusta extrahi possunt, quem in finem 

 hac radice (tubere) tanquam arcano utuntur« (Rumphius). In insulis Samoensibus 

 homines tuberis partes pro poena quinquies demordere coacti sunt (Turner, Nineteen 

 years in Poljnesia p. 2 86). — Tuber hujus atque speciei prioris neque minus aliarum 

 specierum alimentum praebet in regionibus Archipelagi indici, ubi Sagus panis deficit. 

 Tuberis partes raspatae et per quatuor vel quinque dies in aqua maceratae edules sunt. 

 In insulis Vitiensibus incolae in cavitate soli, foliis investiti, cum fructibus Inocarpi 

 edulisj Eugeniae malaccensis^ Musae^ Artocarpi et rhizomatibus Colocasiae, Alocasiae 

 indicae et macrorrhizae et Dioscoreae aculeatae etiam partes tuberis AmorpJiophalli 

 campanulati minguntur. Omnia haec foliis et lapidibus obtecta tres usque novem 

 menses conservata fermentatione in pullem homogenam odoris acidi foetidi mutatur, quae 

 in lapidibus cahdis tosta panem praebet. (Seemann in Flora Vitiens.) 



Sect. VI. Cundaropsis*) Engl. 



Pedunculus brevis. Spatha campanulata. Spadicis quam spatha longioris inflores- 

 centia mascula feniineae contigua, appendix conoidea quam inflorescentia longior et 

 crassior. Pistillorum stilus ovario 2-loculari subaequilongus vel brcvior, stigiua pro- 

 funde lobatum. 



16. A. Prainii Hook. f. Fl. Brit. Ind. VI. (1893) 516. — Tuber 1,5—2,5 dm 

 diametiens. Folii petiolus 0,9 — 1,5 m longus, viridis, griseo- et rubro-maculatus, lamina 

 circ. 1,2 m diametiens, pluries partita, segmentis I. dichotomis, segmentis II. pinnati- 



*) Cundarum et ox^is, propter similitudinem sectionis Cundarum. 



