574 Franz Niedenzu. — Malpighiaceae. 



b. Racemi monochasiis bifloris compositi (§ Meckelia) vel 

 simplices (§ Euspachea), bracteolarum glandulis obliquo- 

 terminalibus. Glandulae calycinae longitrorsum adnatae. 

 Petala glaberrima. Filamenta e tori annulo hirsuto orta 

 ceterum, sicut antherae, glaberrima. Ovarium glaberri- 

 mum. Gocci laeves 41. Spachea Juss. 



38. ThryalliS Martius (nee L.). 



Thryallis*) Martius Nov. Gen. et Sp. III. (1829—1832) 77, tab. 230, 231; Lindley 

 in Bot. Reg. (1828) t. 1 1 62 ; G. Don Gen. hist. I. (1831) 46; Jussieu Malp. Syn. (1840) 

 321 et in Arch. Mus. III. (1843) 350; Grisebach in Fl. bras. XII. 1. (1 858) 33 et in Vid. 

 Medd. Kjöb. (1875) 127; Hook. f. in Benth. et Hook. f. Gen. pl. I. (1862) 254 ; Niedenzu 

 in Engler u. Prantl Nat. Pflzfam. III. 4. (1890) 68 et in Arb. Bot. Inst. Ak. ßrauns- 

 berg V. (1914) 10. — Hemsleyna O. Kuntze Rev. gen. pl. I. (1891) 88. 



Flores =b 2V2 cm diametro. Gemmae globosae, sepalis aestivatione quincunciali 

 aretissime ineumbentibus. Sepala ampla e basi angusta late Ovalia vel suborbicularia 

 cochleata 6 — 8 rhm longa, sub anthesi saepius revoluta, sub fruetu patentissima et usque 

 O/4 — 1 Y 2 cm elongata, eglandulosa (rarissime \ glandulam linearem exiguam gerens), 

 utrinque pube stellulata velutina. Petala flava glaberrima, limbo e basi cordata orbi- 

 culari vel transversim ovali corrugato-crispo lacero-fimbriato usque 8 mm longo usque 

 12 mm lato, ungue taeniato 4 — 6 mm longo 1 1 / 2 mm lato reflexo, quinti crassiore 

 pauloque breviore erecto vel paulo ineurvo. Stamina petalis opposita alternis breviora; 

 filamenta dilatata basi connata 2 — 1 V2 mm longa ; antherae dorso affixae subversatiles, 

 petalis oppositae quadratae vel ovales 2 mm, alternae obovoideae ipsis longiores minus- 

 que latae 2 l / 2 mm longae, connectivo omnium loculis basi fere 1 mm breviore apice 

 glanduliformi. Styli breviusculi (3 — 4 mm), stigmatibus introrsum obliquis obovato- 

 capitellatis, 2 postici filiformes, anticus ipsis crassior et */ 2 — * mm longior. Ovarium 

 subtrigono-pyramidatum velutinum. Fructus tricocci; cocci indehiscentes pyramidato- 

 ovoidei, dorso crista mediana 1 mm alta carnoso-crassa ornati ceterumque parce reti- 

 culato-rugosi 3 — 5 mm diametro. — Lianae pube stellata velutinae vel farinosae. Racemi 

 compositi laxi, peduneulis floriferis apice bibracteolatis 3 — 4 mm, pedicellis cermiis vel 

 adscendentibus 1 cm, bracteis bracteolisque subulatis ineurvis coriaeeis brunneis caducis 

 2 mm longis. 



Nota. Linnaeus Spec. pl. 2. ed. (1762) 554 genus Thryallidem specie T' brasiliensi con- 

 stituit, sed errore >monogynam« indieavit, ita ut ejus descriptio ne ullam quidem Malpighiaceam 

 — nisi forsan Aspicarpam — quadret. Qua de causa Jussieu (in Malp. Syn. [1840] et in Arch. 

 Mus. III. [1843] 322) »typo in herbari© Linnaei amisso« hoc nomen sensu Linnaeano rejeeit, ipsum- 

 que secuti sunt omnes ceteri autores de cognitione Malpighiacearum bene meriti: Grisebach, 

 Bartling, Bentham, Hooker, Gray, Watson etc. — Gavanilles Icon. et descript. pl. 

 V. (1799) 61, 62 et VI. (1801) 43 tres novi generis Qalphimiae species denominavit (G. hir- 

 sutam, glaucam, glandulosam) et, sicut genus ipsum, bene descripsit. Jussieu cognovit spe- 

 ciem Linnaeanam supra citatam his congenericam esse ipsamque Oalphimiam brasiliensem no- 

 minavit. — Martius Nov. gen. et sp. pl. III. (1829) 77 characteres generis sui Thryallidis bene 

 distinxit et duas species novas (T. longifoliam et latifoliam) optime descripsit. — Existunt igitur 

 duo genera optime distineta: Oalphimia Cav. (1799) et Thryallis Martius (1829) nee L. Qua 

 de causa nomenclatura Kuntzeana (Rev. gen. pl. I. [1891] 88) rejicienda est. 



Dispositio specierum. 



I. Folia lanceolato-ovata acuta vel leviter acuminata, margine 

 revoluta, subtus pube laxa glauca scabriusculo-tomentosa, 

 pilorum capite brachiis 3 — 4-plo superato 1. T. longifolia. 



*) &Qva7>"kis = candelae filum. Hoc nomine botanici veteres genus Verbascum appellavisse 

 dieuntur, quocum genus Martianum non nisi florum colore convenit. 



