Pelargonium. 395 



angulosi, foliati. Stipulae lanceolato-triquetrae vel lanceolatae, acutae vel mucronatae, 

 5 mm longae, 2 — 2^2 ^^^ latae. Foliorum inferiorum petioli quam lamina usque 

 1 74 — 2-plo longiores, usque 8 cm longi et 1 Y2 mm crassi; folia summa saepe sessilia; 

 lamina ambitu elongato-cordata vel cordato-lanceolata, profunde bipinnatifido-incisa — 

 lobi duo infimi saepe usque ad rhachim incisi et lamina tum trilobata — ; pars apicalis 

 laminae plerumque tantum grosse pinnatifido-incisa; lamina tota utrinque glabra vel 

 glabrescens. Pedunculi 2 — 8 cm longi, in specimine eodem saepe longitudine valde 

 diversi, 1 — < Y2 ^"^ crassi, induiiiento minutissimo puberulo et praeterea pilis lon- 

 gis perpaucis patulis obsiti. Bracteae 7 — iO mm longae, 3 — 4 mm latae, acutae, 

 mox membranaceae et fuscescentes, glabrae. Flores subsessiles, pedicellis 1/2 — 2 mm 

 longis suffulti. Calyx praecipue ad venas sepalorum pilis setosis hirsutus; calcar 

 5 — 10 mm longum, < mm crassum, sub sepalis paullo tantum ampliatum; sepala 

 8 — iO mm longa, 2 — 3 mm lata, acuta, manifeste trinervata. Petala superiora \S — 

 23 mm longa, 7 — 8 mm lata, e basi unguiculata obovata, integra vel levissime undulata; 

 inferiora sepalis circiter aequilonga, lanceolata, apice rotundata, saepe \0 — 12 mm 

 longa et 2 — 274 mm lata; omnia albida, striis carmineis notata. Fructus 36 — 40 mm 

 longus, pilis patulis canescentibus dense hirsutus. 



Baumsteppenregion der Kaffernländer ; Karroo und Transvaal: Am 

 Zwartkopsrivier bei Uitenhage (Eckion et Zeyher n. 552 sub Myrrhidium multicaulel). 

 Auf kiesigen Hügeln bei Hermanuskraal an den Ufern des Vishrivier bei Albany (Eck Ion 

 et Zeyher n. 553 sub Myrrhidimn trianguläre]). Distrikt Queenstown (Cooper, 

 South Afr. PI. a, 1860 n. 433!, Galpin, Austro-Afric. a. 1896 n. 2008!). Ohne Stand- 

 ortsangabe (Zeyher n. 2056!, Drege n. 7486 u. 7487 nach Harvey, Mund et Mairei, 

 Krebs a. 1833!). — Distrikt Albert (Cooper, South Afr. PI. a. 1861 n. 685!). Bosch- 

 berg um 1200 m (Mac Owan, Austro-Afric. n. 650!). — Transvaal, bei Houtbosh 

 (Rehmann, Exs. Afr. austr. a. 1875—1880 n. 6327!). — Blühend Oktober bis 

 November. 



119. P. myrrhifolium (L.) Ait. Hort. Kew. II. (1789) 421; Willd. Spec. pl. III. 

 (1800) 661; DC. Prodr. I. (1824) 657 n. 93; Harvey in Harvey et Sonder, Fl. Gap. I. 

 (1859 — 1860) 286. — P. emarginatum Moench, Meth. Suppl. (1802)296. — Gera- 

 nium myrrhifolium L. Spec. pl. ed. 1. H. (17 53) 677, ed. 2. H. (1763) 949; Burm. f. 

 Spec. Geran. (1759) 45; Bergius, PI. Gap. (1767) 178; Thunb. Prodr. PI. Gap. (1 794) 

 H7. — Oeraniospermum, myrrhifolium 0. Ktze. Rev. gen. I, (1891) 94. — Perenne. 

 Radix longa ramosa. Gaules plures, ascendentes vel pro parte decumbentes, 10 — 60 cm 

 longi, basi 2 — 6 nnii crassi, ramosi ramis cauli similibus, sicut petioli pilis crassiusculis 

 subhirsuti vel pubescentes vel glabrescentes, teretes, satis dense foHati. Stipulae lanceolato- 

 triquetrae vel lanceolatae, acutae, pubescentes vel subhirsutae, 3 — 8 mm longae, 1 Y2 — 

 4 mm latae. Foliorum petioli saepe fere graciles, saepe fere crassiusculi, in specimine 

 eodem 1 — 10 cm longi, 1 — 2 mm crassi, quam lamina usque 272 — 3-plo longiores; 

 foHa summa caulina saepe subsessiha; lamina valde varians, saepe ambitu elongato- 

 cordata, basi cordata, margine pinnatifido-lobata lobis incisis vel saepe omnino in lacinias 

 fere lineares fissa, indumento subhirsuto vel pubescente ornata vel rarius glabrescens. 

 PeduncuU 2 — 8 cm longi, 1 — 2 mm crassi, pilis eglandulosis patulis subhirsuti. Bracteae 

 3^2 — 8 mm longae, 0/2 — 3 mm latae, acutae, praecipue margine et facie interiore 

 non raro subhirsutae. Flores sessiles. Calyx pilis saepe hyalinis hirsutus; calcar 

 4 — 2 5 (saepe 6 — 8) mm longum, 1 mm crassum; sepala 8 — 1 5 mm longa, 174 — 3 mm 

 lata, acuminata, acuta vel plerumque acutissima, margine anguste membranacea. Petala 

 superiora usque 17 — 32 mm longa et 6 — 10 mm lata, e basi unguiculata obovata, 

 integra vel levissime emarginata; inferiora sepalis 1 — 1 72-plo longiora, lineari-obovata, 

 saepe 9 — 15 mm longa et 2 — 3 mm lata; omnia alba, basin versus striis carmineis notata 

 et saepe carmineo-tincta. Fructus 40 — 55 mm longus, pilis brevibus patulis hirsutus. 

 Nota. Speciem a. 1741 primum coluit Philip Miller [Mill. Dict. edit. i n, 35]. 

 Var. a. fruticosum (Gav.) Harvey in Harvey et Sonder, Fl. Gap. I. (1859 — 1860) 

 286. — Pelargonium fruticosum Willd. Spec. pl. III. (1800) 6 89; DG. Prodr. I. 



