DE TELESCOPIIS ET MICROSCOPIIS. 1685. 



449 



et fit AQ in axe earum prodiiélo œqnalis AO. Accipiamusjam 

 ex radijs ijs qui a punélo lateris dextri lunœ adveniunt radium 

 RQC qui per Q punftum tranfiens (aliquis enim eo tranfibic) 

 occurrat lenti AC in C. Is hinc parallelus fiet axi AD, et refrac- 

 tione altéra lentis cavœ D diverget ac fi veniret a punélo L , et 

 ad oculum feretur fecundum reélain LIF, ut ncmpe diftantia 

 LD fit jequalis DO, quia tune L efl: punftum difperfus paralle- 

 lorum in lentem D incidentium. 



Proporcio autem auéla; magnitudinis facile jam hic colligitur. 

 Quia enim radij a punfto in latere lunje dextro egrefli perve- 

 niunt paralleli ad pupillam GF, pofliquam utramque lentem per- 

 vafere, omnefque propterea paralleli fiunt radio LIF, quem 

 conllat efl"e eorum unum; percipietur illud lunae punftum fecun- 

 dum redlam IL, ac proinde angulo ILD femidiameter lunœ com- 

 prchendetur. At veroangulusquo femidiameter fpeélabitur oculo 

 nudo five ex D five ex Q , eft RQH , five CQA. Ergo ratio 

 augmenti eil ea quas anguli DLI ad AQC, hoc efl:, quas reétœ 

 AQ ad LD , propter œquales AC , DI. Sed AQ eft asqualis AO , 

 et LD Eequalis DO. Eft ergo ratio augmenti ea quae AO ad OD; 

 quod erat oftend. 



Poteft idem rurfus demonftrari ex interfeétione radiorum quae 

 in A centro lentis AC contingit '). Sequendo nimirum radium 

 RA unum in hac figura [Fig. 5] eorum qui ex lunse dextro latere 

 adveniunt, qui reéto curfu lentem hanc penetrabit, cum pro 

 nulla habeatur ejus craflîtudo, perprop. [XXIII, Part. I, Lib. 

 I] "). Deinde occurrens lenti cavae in I ica ejus refraftione 

 diverget, ac fi a punfto M exiret,quod invenitur ponendo duabus 

 AO, AD tertiam prop. AM ut confiât exprop. [XX, Part. I, 

 Lib. I] 3), Itaque rurfus hic radij qui a punfto in latere dextro 

 lun« adveniunt, qiioniam, poft utriufque lentis refraftionem , 

 paralleli ad oculum feruntur, ut fupra fuit animadverfum , dehe- 

 bunt omnes ipfi MIF paralleli ferri,eoque punftum illud con- 

 fpici fecundum reftam FIM. Unde jam intelligitur rationem 

 amplificationis fore eam, quœ anguli DMI ad DAI feu HAR. 

 Eft autem ang. DMI ad DAI reciproce ut AD ad DM , hoc eft ut AO ad OD , 

 quia proportionales fafts AO, AD, AM. Itaque rurfus conftat propofitum. 



')0n trouvera dans l'Appendice V, p. 594, une démonstration bien plus élaborée , de date 



inconnue , fondée sur les mêmes raisonnements. 

 ^) Voir la p. 119. 

 2) Voir la p. 99. 



57 



