104 



autem Mineralogia mihi specialiler designata est, nec in omnibus adasquati 

 qvidqvam prsestare hominibus datum. Impetravi a GoUega D. Oedero 

 inclusa semina, qvse Tibi forte baud ingrata erunt qvorum nonnulla in 

 Gatalogo Specierum PI. non inveniantur, si de hisce, dum adoleverintr 

 certiorem me reddere velis, et nonnulla pro Instituto nostro Botanico 

 communicare, par pari referre conabimur. Ratio instituti (avertissement) 

 operis Florse Dano-Norvegicse hisce diebus publicatur prelo, hoc qvam 

 primo Tibi mittam. 



Qvae in Itineribus chartae conjeci observationes, bene multae autem 

 sunt per septennium factae, huc usqve in ordinem redigere propter alia 

 et graviora negotia non potui, qvam primum autem spero partem Itali- 

 cam prodituram före. 



Mirum sane descriptiones mineralogicas adhuc vix ultra illa objecta 

 extendi, qvae septentrionalis continet Europa, classemqve vulcanicam plane 

 desiderari, qvae tamen terrarum, petrarum, minerarum etc. Species bene 

 multas continet, hisce praesertim abundat Italia tanta qvanta oHm com- 

 busta, sed haec tempora sphaeram chronologiae nostrae excedant necesse est. 



Montes in hisce regionibus constant calcareo albido utplurimum, im- 

 palpabili, puro a summo ad immum, colles Lava, Islandi Röyne vocant, 

 structura et duritie saxi, micacei, ferruginei (si ex abundantia miese circa 

 vulcanos concludere liceat, et haec productum vulcanicum habenda), Pla- 

 nities, et in specie Romana 30 Mil. ital. diametri Puteolanae speciebus 

 variis, haec, qvae secundum Plinium^ mirabilia facit, jam in loco natali 

 prope Puteolum (pouzzoli) Giura vocati, Plures in Vesuvio dies degi, 

 qvem etiam in hisce habui magistrum. 



Vides itaqve, Vir illustris, qvod Europa australis in regno lapideo 

 nobis magis ignota sit qvam vegetabili, idqve propter facilitatem majorem 

 in uno qvam in altero. Scribebam Gharlottoburgi Hafniae aprilis d. 24 

 1761. 



Linn. Soc, Vol. I: 199—200. Tryckt i Schiödte, s. 373—374. Engelsk 

 öfvers. tryckt i Smith, Vol. 2, s. 483—485. 



^ Detta Linnés bref är f. n. okändt. 



^ Se Plinius, Hist. nat., bok 35, kap. 13. 



