147 



beas flectere genua Regibus ; Deos imitaris, qui, cum non habean 

 pares, beneficia sua conjiciunt in infimos homunciones. 



nunc vero, video placuisse Tibi, mihi inscribere immortale 

 opus, id effecisti, ut anxia semper mente colam Sapientiam in te 

 summam. 



dabam Upsaliae 1770. 

 6 februarii 



Tryckt i Gaudia, s. xl — xli samt i Este, s. 358 — 359. 



80. 



Illustrissimo Comiti 

 Mylord Baltimore 



S. 

 Car. Linne. 



Hodie iterum habui honorem Sapientissimi Comitis d. 25. Ja- 

 nuarii scriptas accipere; ad mores devotissimum meum responsum 

 dedi ante aliquos dies. Quotidie lego et relego Tua divina Carmina 

 et quotidie magis magisque intelligo profundissimam Tuam sapien- 

 tiam. Te non tangat malitia humana; novisti homines esse natura 

 malos, sola cultura et sapientia evadere bonos. laetare, quod habeas 

 invidiam, et rideas: miser natus est, qui caret invidia. quo major 

 felicitas, eo major invidia. Tu longe supra invidiam positus esJ 

 Te non attingat. profecto, si essem in Tua felicitate, ut Tu, vive- 

 rem. quae major felicitas, quam posse vivere, ubicumque placeat, 

 videre orbem et gentes, habere, ut nihil deficiat, omnia? Pro ho- 

 nore, quo me velies cumulare, gråtes reddo devotissimas. novum 

 hoc esset documentum favoris Tui in me: sed dudum receptus 

 fui non tantum in Societate Regia Londinensi, sed et in Anglicana 

 quae oeconomica curat, et Edinburgensi etiam; sum enim membrum 

 Societatis Londinensis, Anglicanee, Edinburgensis, Parisinae, Mons- 

 peliensis, Tolosanae, Florentinae, Bernensis, Cellensis, Berolinensis, 

 Petropolitanae, Holmiensis, Upsaliensis, Natur, curiosor., Nidro- 

 siensis adeoque plurium, quam quibus possum satisfacere. 



Tu ne cede malis, Te noverit ultimus ister. Te boreas gelidus. 

 Te feliciorem novi neminem, modo ipse scias; quid levius homine 



