182 



Linn. Soc, Vol. I: 376. 



' Här talas också liksom i föregående bref om Genera plantarum. 

 ^ Jan Svvammerdam, se Afd. I: D. 2, s. 43. not 3. 



110. 



VIRO 



Excellentissimo, Experientissimo 



DIOSGORIDI lldo^ 



Maecenati suo omuium certissimo 



S. P. 



loannes Bartsch. 



Ecquid cogitas? nonne cum ratione sufficienti crederes me mente 

 captum ; annon iure summo adfirmares, non alere terram vllum, qui me 

 vinceret ingrato animo; numne luste reiiceres eum, qui ne verbulum 

 respondet ad litteras Tuas, sed dicam rectius, qui ne minimas Tibi pro 

 tantis beneficiis reddit gråtes. En hominem, quo peior certe non datur^ 

 et cum eo Tibi est res? Verum liceat et verbulo caussam meam agere. Scisne, 

 Vir Excellentissime, ast quid hoc? Scisne, Fautor Optime, quid boni prae- 

 stiteris? Certissime iuro per Te, quem amo maxime, iuro Te nescire quid 

 boni praestiteris. Tu forsan putas me loqui de itinere meo, aut de sparta 

 Surinamensi. Quantum vero abest, Tibi vero debeo vitam, ne putes me 

 delirare, Tibi debeo plus quam vitam, quid hoc? mentem sanam in cor- 

 pore sano. Obtestor Deum T. O. M. me sine blandimentis dicere ve- 

 rissima. Non crederes Te me eripuisse ex miserrimo statu. Visne, vt 

 haec demonstrem. Gogita ergo hominem, qui adeo defatigauit vires animae, 

 vt omnia, quae legit, quae sciuit antea, ex memoria deleta inueniat, 

 adeoque cerebrum ipsum iam vacillare videat; cogita hominem mox de- 

 pictum tot futurorum repraesentationibus obrutum; Gogita eumdem cor- 

 rumpi febri acuta cum putredine humorum, quam probauit lingua biliosis 

 sordibus eousque obsessa, vt vix quid rubri superfuerit, annon ergo acce- 

 dens halitus putridus loquebatur bilem in Ventriculo corrumpi; Gogita 

 eumdem caephalalgia cum debilitate corporis summa vexari; Gogita eum- 

 dem olim adeo hilarem, nunc prae moestitia infmita ne ferre posse coUo- 

 quia amicorum, immo quod plus et vitare debere lectionem eorum, quae 

 mox vt notissima ei ab eodem exposci debent. Vidistine unquam magis 

 deplorandum statum, quem ego, sint Deo gratiae actae ex intimis veris- 

 simae, sufferre debui, ex quo emersi. Si hisce fidem non habeas, testa- 



