183 



bitur et D. Sohlberg idem, qui me vidit miserriraum, nec tamen sciuit 

 omne id, quod me fere opressit. Sic ego nolens volens debui omnes 

 abiicere libros, bibi fere nihil praeter V ^, nihil metuens plus quam morbos 

 Gerebri. Nonne ergo debeo Tibi vnico plus, quam Ipse nosti. Vtinam 

 aeterni me torquerent cruciatus, si vila praeterlabatur hora, qua non 

 reminiscerer, (luantum debeam Linnaeo. Quid? putasne me posse Tibi 

 persoluere gråtes debitas? Erras maxime. Gur ego quaererem verba, 

 quae gratam meam testarentur mentem. Ego me totum Tibi trado» 

 Tibi qui mihi reddidisti plus quam vitam. Ah, bone Deus, quid est, cur 

 me ament homines? me? nihil sane ipsemet in me reperio, cur me 

 ipsum amem. Quidnam est, cur Tu, optime Linnaee, mei caussa superos 

 ipsos moneas, Tu peregrinus tanta moliris, vt beneficiis obruas eum, qui 

 omnium minime eadem meretur. Tu toties mei caussa et Boerhaavium 

 ipsum turbas! Tu Boerhaavium adeo excitas, vt ego certissima eius in me 

 fauoris accipiam testimonia. O si abstinuisses, et nunquam de me cogitasses, 

 quoniam nihil fingere possum, quo sopiam turbatum animum, vt ei persua- 

 derem, non delirare tantos Viros, dum me prosequuntur araore. Ecce 

 quantum valeas apud Boerhaavium, Traditis Ipsi litteris Tuis, ille eis 

 perlectis fronte serena me respiciens, quaerensque quo modo valeam, 

 accepto responso meo, me non valere optime, arripit calamum, componit 

 chartam, quidnam cogitasses futurum? Obstupescas mecum! Scribit 

 nomen Dni de Gommelsoyck eiusque domum, iubetque vt eum adeam, 

 simulque quaeram, cur D. Boerhaavio nihil adhuc responsi datum sit ad 

 epistolam suam. Ego iussu D. Boerhaavii comite D. Sohlbergio die % 

 petii Hagam, licet aegrotus. Ille respondit ipse, vt salutarem D. Boer- 

 haavium et se ipsum mirari, Dominos provinciae Surinamensis nondum 

 congregatos fuisse. Debui, quia id mandaverat D. Boerhaave, ipsi reddere 

 responsum. Ergo die C måne, hodie nempe, adibam eum referens haec. 

 En quid ultimum, quod respondit Boerhaavius. An crederes, vix, sed 

 Boerhaavius me dimittens dicit: Sis bono animo, et credas, quod mox 

 acccepturus sis responsionem, nam ego nolo rem adeo negligenter tractari, 

 cui me immiscui. Ah utinam possem Tibi haec verba ore tenus dicere, 

 sed eadem eum suauitate, qua eadem protulit Boerhaavius. Dabis ergo 

 veniam, quod non citius responsionem, quod non citius acceperis gratiarum 

 actionem. Eccur non iubes quidquam, quo possem monstrare, quanto 

 ardore Tibi inseruiendi flagrem, si vis, ego quo nihil plus aestimo, con- 

 secrarem Tibi tempus totum, quo adhuc me Belgium videbit. Annon 

 potes venire Lugdunum vtinam eras esset dies $ quo exspecto Tuum 

 aduentum. Vale, iterumque vale. Vale. Lugd. die C 

 Ego hac hebdomade debeo petere Amstelaedamum. 



