194 



121. 



Fautori suo Optimo 

 S. P. 



loannes Bartsch. 



Ad vltimam iam peruentum est plagulam dimidiam, quam eras vice 

 corrigam vltima. Tibi igitur, vt spero, primus de absoluto hoc opere 

 gratulor ex animo. Verum si forte iam poenituisset, Te mihi curam 

 Florae Tuae commisisse, culpa in Te deuoluetur, vtpote bene gnarum, 

 quantum valeant humeri mei, quantum ferre recusent. Ego contentus 

 me, quae potui, praestitisse et quidem fidelissime. Impressionem abso- 

 lutam vero an laeter an doleam? Eripuitne illa mihi occasionem impos- 

 terum tam frequenter, aperteve Teeum colloquendi? An obtulit eadem 

 mihi ansam, vt proposito Tuo fiat satis eo citius? Utinam quae desidero, 

 exopto, essent Tua iussa. Verum quidnam est, quod petam, scisne? 

 vt me liberes, vt me eripias certe ex venenatissimo aequilibrio; tuli, quae 

 mutare nequeo, vt puto, satis diu. Sin adhuc placet, vt per me Floram 

 Tuam Boerhaavio ofTerendam velis, me iubeas ast quantocyus. Vale. 

 die ?, ^, qua © obscuratus mihi abstulit lucem, an spem? 



Rogauit me quidam Heluetus, annon per semi ^ aliquando qua 

 Tibi föret maxime commodum posset videre hortum Gliflforlii. 



Utanskrift: 



A Monsieur 

 Monsieur Linnceus 

 Docieur en Medicine 

 ä 

 hy myn Hr Cliffort Hartekamp 



Linn. Soc, Vol. I: 398. Möjligen skrifvet Tisdagen den 26 Mars 1737. 



122. 



Fautori suo Optimo 



. S. 



Johannes Bartsch. 



Tibi, et vnico Tibi debeo, eas, quas a Boerhavio accepi litteras, eas- 

 que acceptissimas. Is callidus digito mihi indicauit ex collegio publico, 

 quod debeam ad eum accedere. Quod plus, exspectauit Boerhavius me 



