267 



Incidi nuper in Lanium, quem in penultima Systematis editione 

 Senatorem vocaueras, quem vero in vltima desidero. Fortasse eum 

 reiecisti, quod soius Albinus eius figuram exhibuisse videbatur. Verum 

 eliam Fritschius tab. 61. ad aues Germaniae eandem retulit, & quam 

 avem ipsi vidi, ea in Hassia vicina capta erat. Liceat mihi eius descrip- 

 tionem referre : Fröns alba; vertex albus; margo oculorum alba; occiput 

 & nucha ful va; dorsum nigrum; uropygium album; tectrices alarum 

 albae; macula alba in remigibus primoribus; corpus subtus totum album; 

 rectrices primae albae nigromaculatae, secundae ad basin & in apice 

 albae; intermediae nigrae apice albae; rostrum & pedes nigri. 



Septiraum Amoenitatum volumen, quam primum potui, erui, legi & 

 relegi. In primis placuit diss: Agrostograph: fundamenta, quae neces- 

 sariam graminum notitiam reddidit facillimam. Quod olim iam praesens 

 rogaui, vt eodem modo etiam fundamenta Gonchyliologiae explicare velis, 

 illud nunc etiam atque etiam rogo. NuUa in parte Systematis Tui 

 (bibliorum meorum, vnde Deum reclius agnosco, quam e theologorum, 

 qui vocantur libris) termini lechnici intellectu difficiliores sunt, quam in 

 testaceorum generibus & speciebus. Optare si licet mihi, cuius votis 

 saepius iam satisfecisti, optabo, vt ista fundamenta Gonchyliologiae figuris 

 quibusdam velis explicare, aut si hoc non licet, vt in cuiuscunque ter- 

 mini explicatione figuram talem auctoris cuiusdam velis indicare, qualis 

 terminum declarat. 



Huic voto aliud adiungam, quod mihi non minus cordi est. Nouam 

 Systematis editionem cum vix sperare licet, rogo, vt non solum omnes 

 species, quae subinde innotescunt, separatim supplemento velis addere, 

 sed vt quoque synonyma auctorum, qui recentiori tempore quasdam 

 historiae nat. partes separatim dederunt, vti Martini conchyliorum, Gmelini 

 fucorum, Daubanton avium &c ad species tuas referas, quemadmodum 

 ipse in Appendice cum Sebae & Schäfferi libris fecisti. 



Denique favori Tuo me commendo, Tibique & Tuis felicissimam 

 longaevitatem, quaevis bona & fausta adprecor ex animi mei, quem 

 nosti quam sit sincerus, sententia, non e sola consuetudine, etsi hane 

 epistolam primo novi anni diem scripserim. Vale & fave 



perillustris nominis 

 Tui 

 cultori 

 Göttingae Johanni Beckmanno 



d. 1. Jan. 1770. 



Linn. Soc, Vol. I: 502-50.3. 



