184. 



Per-lllustri ac Generosissimo 



Domino Garolo ä Linné 

 Equiti aurato, S. R. M. Sueciae Archiatro 

 Geleberrimo, reliqua, 



S. P. D. 

 J. H. E. G. de Bernstorf. 



Redditae mihi sunt Literae Tuae die XXIIX mensis Januarii proximi 

 ad me perscriptae^, praeclarum animi Tui in me affectum uberrime signi- 

 ficantes, eoque mihi nomine quam acceptissimae. Gratias Tibi ago, Vir 

 Geleberrime, maximas, tot tantisque abs Te benevolentiae testimoniis 

 cumulatus, easque referendi si mihi unquam occasio obtinget, me sane 

 felicem existimabo. Pauca quippe sunt, quae me majore voluptate affi- 

 cere poterant. Quoties recordabor, meos qualescunque de Hteris et scien- 

 tiis bene merendi conatus Tuo calculo probatos et a Te laudibus ornatos 

 fuisse, non potero quin eas Tuae in me Amicitiae soli gratus tribuam. 

 Vehementer autem laetor, Te aliquo in loco posuisse paucula illa, quibus 

 voluntatem in Te meam studiumque desideriis Tuis inserviendi declarare 

 volui potius quam potui; Id quidem est quod magno mihi honori duco. 

 Tibi Tuisque usibus, Vir Glarissime, aHquid impertiri, quod ad amplifi- 

 candam et illustrandam rerum Naturae, operum Greatoris summi, cogni- 

 tionem faciat, id vero est ipsum sibi Orbem eruditum per Te devincire. 



Aequum et justum est, ut amico Tuo hortatui ac impulsui de ma- 

 turanda rerum e longinquis terrae partibus his proximis annis nobiscum 

 communicatarum editione, quantum in me est, respondere sat agam. 

 Nec ilH curae huc usque defui; Imprimis mihi cordi est Itineris in Ara- 

 biam fehcem Regis mei jussu suscepti pubHcatio, cui sedulo opera im- 

 penditur, licet tabularum, quae ad id opus pertinent, in aes incidendarum 

 elaboratio plus temporis quam vellem absumat, et has quidem absolvere 

 oporteat antequam descriptio Itineris prelo queat commitji. Quam primum 

 autem ad finem perductum erit opus, meum esse judicabo. Te ejus prae- 

 cipue participem reddere. 



Dn. Königium ''^ Tranquebariae versantem, quantum potero, sublevare 

 cupidus, operam dabo, ut is aliquando intelligat, quantum apud me va- 

 luerit Tua commendatio. Mihi credas velim, Per-IUustris Linnaee, me 

 nec uUa alia in re passurum, ut lateat, quo ego studio Te, tanti nominis 

 tantique ingenii Virum, prosequar, cujus monumenta praestantissima, dum 



