380 



rario dignari velies. Excepi maxima cum gestumatione dubia ea, quae 

 contra ornithologiam habes, eaque ita explicare tentatus sum: Pelecanus 

 120 et 122 differunt gula et macula insigni ante femora albis. Putarem 

 hos esse diversos, carbo enim satis frequens, é contra phalacrocorax una 

 cum cristato Rev. Dno Ström nequaquam visus, farna autem tantum 

 modo notus. Phalacrocoracem et cristatum possideo, quos Tibi offerrem, 

 si occasio sese ostenderet. 



Pelec. 120 et 121 forsan variatio sexus? vix aetatis, hujus enim 

 notam pono in pectore cinerascente vel nigro. Skuam 125 et 126 quod 

 attinet, certior sum de earum differentia specifica, nam Feroae satis fre- 

 quens est 125 et saepius vidi plura ejus specimina, variis temporibus 

 Hafniam missa, nunquam vero Skua 126 visa fuit antequam per amicum 

 Dn. Hansen é Gimbria, ut avis Cimbris ignota, innotuit. Viva capiebatur 

 manibus itinere quasi fessa. Praedium ubi capiebatur ad mare germa- 

 nicum jacet, hinc puto eam forte ex Anglia advenam fuisse. Gharacter 

 distinctivus hujus, magnitudinem si exceperis, difficillime determinabatur. 



Golymbus arcticus et torquatus magnitudine corporis et dorso rostri 

 arcuato conveniunt, aetatis vix differentiae, potius varietates sexus, nisi 

 foeminam ab omnibus mihi visis differentem describeret Fauna Svecica. 

 Golymbi 129 — 132 dorso rostri recto conveniunt, ex bis /m&er nunquam 

 in Dania vel ad insulam Ghristiansöe visus fuit, sed et é Feroa et é 

 Norvegia aliquoties missus; nec ubique in Norvegia obvius, sed maxime 

 in parte boreali, ubi tamen haud frequens est. Magnitudine arcticum et 

 torquatum superat: Hi omnibus vero minores sunt. Lumme avis arctica 

 frequentissima, ad Hafniam semel tempore hiemali occisa; ad insulam 

 Ghristiansöe nunquam visa (: nec arcticus, torquatus et Immer). Ibi 

 vero frequens satis occurrit Stellattis, circa insulam nostram quoque in- 

 terdum obvius. Forsan aetate hic differt ä Lumme qui, setate magis pro- 

 vecta, plagam forte amet septentrionalem et sic nostra deserat littora? 

 Borealem heic unica vice occisum, ob vestigia rufi coloris in prona coUi 

 parte varietatem habeo Colymhl Lumme. Gertiora heic forent optanda, 

 antequam rite determinarentur species. Si quem horum colymborum 

 possidere cupias, operam dabo eum acquirere. Appendicem ornithologiae 

 simul offero. Nuperrime é Groenlandia mittebatur colymbi grylle varietas, 

 tota alba exceptis marginibus alarum nigris. 



Omnia Tibi cum Gomite oblata Insecta é littoribus Africanis Hispa- 

 niam spectantibus allata fuisse perhibuit vir quidam nobilis, qui ipse circa 

 ista littora eis fuit donatus, interim feré omnia vidi huc transmissa etiam 

 ex America. Acarus solus patriam agnoscebat insulam Ghristiansae. 

 Ex meis collectionibus pauca specimina heic offero, plura, quae in duplo 



