APPENDIX. 



NUMBER VII. 



ECLOGA PlSCATORIA, 



A METASTASIO, tit dicitur. 



CANDIDA vita 

 Gaudia ncscit 

 Ah miser ! ille, 

 Qui requievit 

 Littore nunquam 

 Mollis arenae 

 Pone reclinis ; 

 Grata Favoni 

 Quiim levis aura, 

 Vespere sero 

 Fiuctibus orta, 

 Flamine leni 

 Pectore mulcens 

 jEquora crispat : 

 Nox ubi fuscis 

 Evolat alls, 

 Quot micat ardens 

 Jgnibus aether 

 Unda relucet, 

 Fractaque Phoebes 

 -^Equore glauco 

 Ludit imago 

 Lactea, splendet 

 Sub tremebundo 

 Lumine pontus. 

 Et tua, Triton, 

 Buccina torta 

 Nocte silenti 

 Littora complet, 

 (Blanda palustri 



Fistula cede, 

 Pan, licet Area* 

 Inflet avenam I) 

 Saxaque late 

 Reddere discunt 

 Doridos ignes, 

 Leucothoesve, 

 Vel Galatheaa 

 Grata Sicano 

 Furta sub antro, 

 Quae fovet ulnis 

 Acida Divum ; 

 Dumque mitanti 

 Lumine languens 

 Murmure leni, 

 Basia sugens 

 Comprimit arete 

 Pectore pectus 

 Aurea nymphe ; 

 Spretus amator 

 (Ardua moles) 

 Heu fremit atrox 

 Ore cruento, 

 Cunctaque late 

 Voce tonanti 

 Semiferimplet : 

 (Scylla relatrat 

 jEtna remugit) 

 Turn furibundis 

 Passibus errans, 



