Hoc tempore, Cl. Nees ab Esenbeek integrum Junger- 

 manniae genus servandum esse tenax doeebat, et in 

 sua enumeratione plantarum cryptogamicarum Javae, scri- 

 bebat « genera plura e Jungermannia apprime naturali 

 genere (sic), invita natura, fuisse procreata. » Post autem 

 Syllogem nostram, inanitatem bujus videns sententiae, 

 genus dividendi necessitalem ipse confessus est, sed pru- 

 ritu falsae gloriae coactus, manibus pedibusque sudavit 

 ut genera mea nomcnque meum sine pudoris tactu dele- 

 ret, propriaque sine jure conliceret, ut seipsum pro Jun- 

 gcrmanniograpliiae reformatae fundatorem daret. Quo 

 viso et indignatione frctus, revisioneni generum anno 1855 

 scripsi, in qua sectiones a me in Sjlloge propositas, ad 

 dignitatem genericam clevavi. Erant enim genera com- 

 phu*a, a me primitus conslituta, valde collectiva, formas 

 dissimiles continentia, et qui sedulo lladulas complana- 

 tam, undulatam et asplenioidem, vel Jungermannias albi- 

 cantem, cochleariformem, ciliarem, Ianceolatam,barbatam, 

 bidentatam, bicuspidatam, trichophyllam et setiformem, 

 in unico genere conjunctas conspicuit, tot distinctorum 

 generum typos facile recognoscet. Quod in hoc opusculo 

 proclamavi, opus constanter perficiens. 



Venilicia mea de Jungermanniaceis igitur liaec sunt. 

 Nuperrime autem CI. Carruthers, in Seemanni diario 

 bolanico anni 1867, opus Samuelis Gray, a natural arran- 

 gement of British plants nuncupatum et anno 1821 editum, 

 omnibus botanicis et ipsomet Pritzelio incognitum, reve- 

 lavit, in quo genera Jungermanniarum ab isto creata divul- 

 gavit. Sunt autem pleraque isla genera nominibus designata 

 jam antea aliis generibus attributa, et nomenclatura Grayi 

 ad normam regni animalis, nec plantarum, est confecta, 

 contra bolanices rcgidam, et igiuir postponcnda. (^m <h' 



