Genus XV. Eulophus. 161 



sunt, iridis coloribus variantes. Nervorum dispositio su- 

 pra exposita est. 



Statura omnium parva, plurimorum minuta et exilis. 

 Punctura subtilis, pube plerisque inspersa. Color diver- 

 sus, virens, aureus, aeneus, ater; in aliis totius corporis 

 idem, nullo alio immixta, in aliis caput, thorax, abdomenve 

 flavo- vel rufo-varia. Anteimae nusquam annulo pallido 

 cinctae, nigrae vel pallidae , quemadmodum et pedes colo- 

 ris diversi observantur. 



Mares differunt a feminis : antennarum Jlagello lon- 

 giori, articulis magis distinctis magisque hirtis, abdomine- 

 que apice obtuso. In quibusdam flagelli marium articuli 

 aliquot inferiores e basi introrsum ramum emittunt, satis 

 longum, pilosum, ut antennae cornua cervorum haud male 

 referant. 



Metamorphosis in larvis , Noctuarum Tlnearumque 

 praesertim, e quibus vivis larvae Eulophorum albidae, vis- 

 cidae, rugulosae, erumpentes, mox in pupas mutantur, 

 nulla tela nexa, sed in dorso muco quodam adglutinata 

 pupa. Quies in pupae statu brevis. Imago flores amat um- 

 bellatarum, paulo sequior reliquis Pteromalinis, sed eodem 

 modo pedibus et inter volatum saltans. 



Non omnibus tamen idem metamorphoseos modus da- 

 tus. Vidi enim Eulophum pictum e folliculo quodam mem- 

 branaceo flavo , nescio cujus insecti residuo, Salicis trian- 

 drae folio arcte adglutinato, exclusum. Eulophus atratulus 

 in meatu larvae Tmeae Roesellae subcutaneo, ipsa larva 

 destructa, folliculos net , in seriem congestos. E foUicuIis 

 similibus (nescio an pupis an ovis insecti cujusdam), foliis 

 Festucae ovinae adhaerentibus , Eulophum exiguum prode- 

 untem observavi, et plures quidem e singulis , quibus pa- 

 tet, folliculos illos Eulophorum pupas non fuisse. Eulophus 

 gallarum in Cyniphis quercus ramuli larvis status priores 

 vitae peragit. 



Adnot. I. Species, terebra prominente instruciae, 

 proprii generis esse videntur. 



Adnot. II. Nomen Eulophus, a. b. Geoffroyhmc ge- 

 neri impositum , revera quidem justo angustius , cum in 

 paucissimis speciebus antennae ramosae inveniantur. Sed 

 antiquum est nomen, et a nota maxime memorabili specie- 

 rum quarundam gcneris derivatum. Retinuimus itaque, 

 eoque majori fiducia , cum L,atreiUii auctoritate sit confir- 

 matum. Entedonis cognomen , quod Dalmano placuit, ex 

 opposita partc non minus vitupcrandum est, quum sensu 



