170 Monographia Pteromaiinorum. 



Cepi duo exempla, iexus fominei , in Fago sylvatica, 

 unum in monte, Schuoabenherg dicto, Franconiae^ B\\.ev\im 

 inter monasterium Ilmhach^ et Ebershrunn. Marem non vidi. 



* ♦ Ahdomine ohlongo ovato^ ovato, vel snborhiciilari. 



24« EuiiOPHUs Gallariim. 



E. viridis, yel coerulescens, nitidus, tibiis tarsisque 

 flavis; abdomine oblongo-ovato cupreo; alis hyalinis puncto 

 antico ramoque stigmatico nigris. IMas. Fem. 



SrisoTf. Diplolepis gallarum Fahr, Syst. Piez. 



p. 150. n. 8. Spin. Jns. Lig. Fasc. IV. p. 227- 

 Pteromalus Gallarum L,atr. Gen. Cr. et Ins. IF. 



p. 31. 

 Ichneumon Gallarum Lin. Syst. Nat. II, p. 959. 



n. 65. Faun. Suec. n. 1655- ^^1- Fnt. Lin. 111. 



p. 206. n. 252. Fahr. Syst. Ent. p. \\\. Ent. syst. 



11. p. 185. n. 218. 

 Long. lin. '/3 — 1%. Antennae septemarticulatae ; 

 scapo viridi; flagello fusco-testaceo, articulis aequalibus 

 oblongis. Caput latitudine thoracis, fronte modicc exca- 

 vata, subtilissime punctatum, nitidum; os piceum. Pro~ 

 thorax lunatus, versus nucham productus. Reliqui thora^ 

 ris, scutelli et melathoracis structura ut in reliquis. Color 

 corporis per varios gradus e laeto virore in coerulescen- 

 tem et nigro-coeruleum ludit. Ahdomen longitudine tho- 

 racis vel paulo longius, oblongo-ovatum, planum, acutum, 

 laeve, subcupreum, vel saltem reliquo corpore obscurius. 

 Terehra^ pro more hujus sectionis, recondita. Coxae co- 

 jore corporis; trochanteres ilavi; femora nigro-aenea; //- 

 hiae et tarsi flava , ungues nigri. Alae hyalinae, puncto 

 costali, ubi nervus subcostalis costae jungitur , ramoque 

 stigmalico distincto apice incrassato nigris. 



IVlas diflfert a femina: antennis longioribus, magis 

 pubescentibus ; ahdomine apice rotundato, fusco-cupreo, el 

 trochonterihus coxis suis concoloribus. 



Hahitat \n iarvis Cyniphis Quercns gemmae Lin. , c 

 cujus galla ineuntc mense Martio a. 1811 multa utriusquo 

 sexus exempla mihi cxclusa sunt, posteaquam ex eadem 

 galla, in scatula bene asservata, jam die I3. Julii a. 1809 

 plura exempla Eurytomae signatae (pag. 43. n. 6) pro- 

 dierant; neque plane a vero abhorrere videtur, triplicem 

 hic locum habere parasitorum seriem, cum Eurytomae 

 larvae larvis Cyniphis innascerent, Eulophi larvae autem 

 Earytomarum larvas rursus inhabitarent. 



