10 



denuo explicandae, et stomatia omnia iu junioribus foliis 

 jamjam adsunt, hinc magis conferta. In explicatis vero 

 foliis varia est copia. Humboldtus in linea qaadrata 

 folii Agaves 55 numeravit, in Hyacinthi non scripti 72 — 145. 

 (Einleit. z. Ingenhouss iib. Ernahrung d. Pfl. u. s. w. 

 Leipz. 1798. p. 19.), Kieserus in eodem spatio folii 

 Phaseoli vulgaris ultra 2000 (Phyton. §.372.). Varia 

 enim est magnitudo. Majora in Monocotyleis occurrunt, 

 praesertim in foliis magnis, minora in Dicotyleis, et in his 

 folia majora nequaquam semper habent stomatia majora. 



Plerumque inter cellulas posita sunt, epidermidis cu- 

 ticula non inducta, interdum cellulis epidermidis imposita 

 sunt ut in Filicibus, interdum quoque intra cavitatem epi- 

 dermidis demersa inveniuntur, qualia in Proteaceis va- 

 riis invenit Mohlius, et ipse vidi. 



Non negaverim stomatia interdum cum lacunis in di- 

 ploe foliorum communicare, sed semper id fieri, plane nego. 



Sparsa in plerisque sunt plantis, praesertim Dicoty- 

 leis, seriatim posita in foliis linearibia angustis, praeser- 

 tim Monocotylearum, Coniferarum, aliarumque. Aggre- 

 gata rarius inveniuntur; accidit vero in Saxifraga sarmen- 

 tosa, Begoniis variis aliisque, primum observante Trevi- 

 rano (Physiol. §. 274.). Fere semper in his verrucae 

 adsunt. 



Desunt semper in nervis foliorum, nec non in petio- 

 lis, nisi dilatati folii indolem prae se ferant. 



Desunt in Aquaticis, quantum sub aqua demersae 

 crescunt; adsunt in foliis emersis; desunt quoque in pa- 

 gina inferiore foliorum aquae innatantium, adsunt vero 

 in superiore. 



Desunt in plantis non virentibus plerumque in umbra 



