XII 



ciunt hypothesi. Quando vero cessabimus in hypothesibus 

 ingenium quaerere, quae tantum detrimenti scientiae natu- 

 rali attulerunt? Imitemur Brownium, qui rarissime nec 

 nisi cautissime hypotheses profert, qui semper admonet 

 Botanicos ne iis quae de quibusdam dixit plantis (e. g. 

 de fecundatione ovuli) ad omnes extendant, etsi, meher- 

 cle, Vir ingeniosissimus ! 



Hypotheses, quas constitutivas dixerim, quae nempe 

 factum quoddam supponunt, rejiciendae sunt; admittendae 

 vero, quas regulativas vocaverim, quae nempe facta plura 

 seu phaenomena combinant, ut melius animo comprehen- 

 dere possis. Hujusmodi est hypothesis, partes floris secun- 

 dum situm esse folia, non confundenda cum alia hypo- 

 thesi constitutiva et rejicienda, formam partium e forma 

 folii esse derivandam. Regularis partium floris situs uti 

 foliorum, primitivus est, tum ad corollam labiatam et pa- 

 pilionaceam tendunt, uti folia ad spiralem adversum. Hanc 

 partium plantae tendentiam eumorphosin in Parte prima 

 vocavi. Turbatur ista eumorphosis variis rebus alienis, 

 climate, solo, actione mutua partis in partem et quae sunt 

 alia impedimenta, saepe difficillime extricanda. Hasce eu- 

 morphoseos mutationes anamorphosin vocavi. . Non bene 

 catamorphosin dixi, si mutatio variabilis constans evadit, 

 nam longe alia res est, ad Historiam plantarum stricte sic 

 dictam referenda. Catamorphosin potius dixerim combi- 

 nationem eumorphoseos et anamorphoseos, quam in Orchi- 

 deis deprehendi puto in quibus tendentia ad labiatum flo- 

 rem cum involutione vaginali Monocotylearum conjuncta 

 videtur. Aut in Compositis, in quibus tendentia ad antho- 

 dium cum compressione calycis in pappum coincidit. 



