VIII 



nocotyleis invenis. Sed de Pandani et Xantorrhoeae 

 caulibus alio loco dicam. 



In altero Iconutn Fasciculo amyli granorum icones 

 dedi, quibus Raspailii et Fritzschii sententiae combi- 

 nantur. Singularem amyli mutationem in Orchidum tube- 

 ribus accuratius explorandam relinquo. Vasa propria omni 

 circulationi non apta esse, icones Schmidtianae accura- 

 tissimae testantur. Num ductus opopbori in Pinis etc. a 

 vasis propriis differant, non facile dixerim; concedo Moh- 

 lio et Meyeno, me tunicam propriam saepe frustraquae- 

 sivisse. Iisdem quoque concedo poros sic dictos in pa- 

 rietibus crassis canales esse, minime vero in parietibus 

 tenuibus. Argumenta invenies in altero lconum Fa- 

 sciculo. 



Post primam Partem horum Elementorum editam va- 

 ria apparuerunt scripta quibus lubenter usus essem, si 

 tunc temporis habuissem. Huc pertinent Mohlii disser- 

 tationes de lenticellis, de origine corticis vetusti, de sub- 

 stantia intercellulari etc. Substantiam hanc intercellularem 

 in Cryptophytis, quae dixi, adesse non dubito, et in ana- 

 tome Algarum Fucoidearum vidi, sed non agnovi; in Pha- 

 nerophytis vero non inveni(cfr. Act. Acad. Berl. ann. 

 1833. p. 460.). 



Raspailius opus integrum edidit de plantarum co- 

 gnitione: Nouveau systeme de physiologie vegetale et de 

 botanique. Paris 1837. T. I. et II. E singula observatione, 

 e defectu nervi medii in valvula interiore Graminum totam 

 fere theoriam de plantarum forma derivavit. Cur Auctor 

 sagacissimus de uno hocce Systemate contentus fuit, cur 

 decem alia ejusmodi Systemata non addidit? In rerum 



