34 



liorum et eodem modo in Algis et Lichenibus adsnnt. In 

 Fungis deficiunt, qui enim pili videntur, flocci sint, e qui- 

 bus totus fungus non raro contextus est. 



Glabra est pars, quae nullos omnino pilos sustinet, 

 pubescens pilis brevibus mollibus tegitur, hirta pilis 

 parum longioribus et rigidioribus, pilosa pilis longis mol- 

 libus, hispida pilis longissimis rigidiusculis rectis, la- 

 nata pilis longissimis mollissimis crispatis. In his omni- 

 bus pili patuli sunt. Tomentosa pars habet pilos con- 

 tortu plicatos, aut patulos, aut magis minusque decumben- 

 tes, tomento interdum deciduo aut facile deglubendo, quin 

 toto detrahendo, ut in Cacalia canescente, Bupleuro gigan- 

 teo. Adpressi sunt pili et densi in parte sericea, minus 

 adpressi et minus densi in parte arachnoidea. Pilife- 

 ram vocamus partem, quae locis definitis pilos singulos 

 profert, barbatam quae locis definitis pilos densos, ci- 

 liatam quae margine pilos emittit. 



Pilos plantas ab injuriis tempestatis defendere uti ani 

 malia antiqua erat opinio. Evaporationi et ita digestioni in 

 servire Malpighius putavit (Op. 1. 138.), resorptioni 

 vero primus Hamelius (Phys. d. arbr. 1. 183.). Tum 

 Schrankius in opere diligenter et accuratc scripto (Von 

 den Nebengefassen d. Pflanzen, Hal. 1794. p. 51.) 

 mathematicis rationibus resorptionem probare tentavit. 

 Candollius vero pilos plantarum superficiem a nimia 

 actione et solis et aliarum rerum externarum defendere 

 censet (Organogr. 1. 106.), hinc potius evaporationem 

 diminuere quam augere. Pilorum functionem saepe esse 

 excretoriam, in plantis praesertim viscosis et glutinosis 

 facile cernere licet. In radicibus pilos non septatos hu- 

 mores resorbere, verisimile est. Nec negaverim aliis quo- 



