48 



Saepe quoque scariosae, aut totae aut marginibus, repe- 

 riuntur. 



In quibusdam vero plantis bracteae aliam et quidem 

 contrariam subierunt mutationem. Majores fiunt foliis 

 (Origanum Dictainnus), incisuras profundiores habent, quin 

 seta terminatas (Dracocephalum Moldavica), spinosa fiunt 

 (Sideritis spinosa), interdum quoque coloratae, colore sci- 

 licet rubro aut caeruleo infectae, qualem bractearum com- 

 plexum comam vocant. Ejusmodi mutationes transitum 

 ad calycem sistunt, cum priores potius transitum ad co- 

 rollam. Numquam fere petiolus perstitit et auctus est. 



Si bractea vaginam sistit, flores ante explicationem 

 includentem ac tegentem, spatha vocatur, termino aLin- 

 naeo primum usitato (Ph. bot. 201.). 



Bracteae, uti folia, alternae sunt, oppositae et verti- 

 cillatae. Non raro bracteae alternae sunt, folia vero op- 

 posita aut verticillata. Quod quoque foliis superioribus 

 accidit. Rarius e contrario bracteae oppositae sunt aut 

 verticillatae, folia vero alterna ut in Euphorbiis. Illas bra- 

 cteas dimotas dicere poteris, has admotas. 



Bracteae verticillatae involucrum constituunt, ter- 

 mino a Linnaeo primum usitato (Phil. bot. 201.). Cum 

 eundem situm habeant ac phylla perigonii non minus 

 phylla involucri dicere poteris. Hinc involucrum di-tri- 

 polyphyllum est, quin monophyllum, bracteis omni- 

 bus basi connatis, ut in Bupleuris variis. Flores intra 

 involucrum positi interdum omnes ex axillis bractea- 

 rum seu phyllorum prodeunt, interdum quoque pauciores 

 sunt phyllis aut unicus adest reliquis deficientibus, inter- 

 dum quoque plures fiores intra involucrum emergunt quam 

 bracteae conspiciuntur, reliquis bracteis obsoletis aut eva- 

 nescentibus, uti Androsace, Pulsatilla, Umbellatae. 



