58 



tur ut in Hyacintho orientali. Cum fructus maturescit, 

 colorem fructus interdum quoque assumunt ut in Physali 

 Alkekengi. 



In Rusco pedunculus nervo primario folii adna- 

 tus est. 



Pedunculus cum fructu interdum decidit, ut supra di- 

 ctum est, praesertim cum e ligno vetusto enascitur, ut in 

 Pomaceis et Amygdaleis. Cellularum stratum ad adjacen- 

 tibus diversarum loco, quo rumpitur, invenitur. Interdum 

 quoque cum floribus delabitur, si fructus non ferunt, ut 

 in Amentaceis, nec non in Acaciis etc. Plerumque mar- 

 cescit et ita persistit et quidem totus, donec cum caule 

 pereat, aut novus gemmarum proventus ipsum excutiat 

 (Syringa), aut partim persistit, pedicellis pereuntibus nec non 

 ramastris, non raro novas gemmas, rarius novos flores pro- 

 ducens.. Quod in Hoya carnosa observavit Candollius 

 (Org. 1. 405.), exemplo luculento ob pedunculum quotan- 

 nis parum auctum, cicatricibus igitur apporoximatis. Alias 

 minus in conspectum prodit nova productio; pedunculos 

 enim in ramos mutari probant Viburnum Tinus aliaeque. 



Pedunculus in perigonium transit aut ab ipso linea 

 distincta separatur in Allio. Saepe in hypanthium 

 transit, seu partem carnosam magis minusque a pedunculo 

 solutam et verum calycem sustinentem. De spadice in- 

 fra dicetur, qui flores nudos i. e. perigoniis [destitutis saepe 

 portat. Alias pedicellus in flore nudo germen sustinet, 

 aut stamen, nodo discretus (Euphorbia). In amentis cum 

 bracteis saepe coalescit. 



Anamorphoses pedunculi variae sunt. Primo loco 

 in spinam, spinulam aut aristulam floribus deficien- 

 tibus, ut in Lepidio spinoso et variis Ononidis speciebus. 



