66 



riferae sunt, in Stellatis vero duae oppositae, nt igituv 

 pleraque folia ad stipulas referre possis. In Labiatis axil- 

 lae oppositae floriferae sunt, in Caryophyllaceis axillarum 

 oppositarum constanter una tantummodo. In his ramus 

 florens nodo caulis incrassato absorptus videtur. Hic 

 antliemiorum situs interdum ordinibus naturalibus solennis 

 est, ut ex antea dictis patet, interdum minime, nam Ve- 

 ronica Anagallis pedunculos habet oppositos, affinis Ve- 

 ronica scutellata alternos inter folia opposita. 



Secundum tempus florescentiae planta regulariter ita 

 floret, ut caulis ante ramos, ramus primarius ante secun- 

 darios seu laterales flores emittat. In eodem caule, ra- 

 move duobus modis procedit florescentia primo loco ita 

 ut anthemia inferiora primo floreant, quam superiora. Hanc 

 inflorescentiam olim basifloram dixi (Prodr. Phil. bot. 

 Hamb. 1798. p. 56. 57.). Nunc cum Roepero (Lin- 

 naea 1. 433.) vocabulo sat apto, centripetam dixe- 

 riin. In hac inflorescentia ejusdem rami anthemia ad ean- 

 dem pertinent gemmificationem , quia gemmae inferiores 

 ejusdem rami regulariter prius explicantur, ac superiores. 

 Exempla hujus inflorescentiae Labiatae praebent. Altero 

 modo florescentia ita procedit, ut anthemia superiora praeco- 

 ciora sint inferioribus , quam inflorescentiam olim centri- 

 cam et centralem vocavi, nunc quoque cum Roepero 

 vocabulo aptissimo centrifugam dixerim. In hocce 

 casu anthemia ejusdem rami minime ad eandem pertinent 

 gemmificationem. Hujus inflorescentiae plures sunt species. 

 Prima est infl. .centrif. terminativa, si anthemium 

 terminale altius est reliquis, ramis scilicet, pedunculisque 

 lateralibus non valde excrescentibus , sicut in Campanula- 

 ceis etc. eernere licet. Altera est infl. centrif. cen- 



