90 



aut ternarius, quaternarius, quinarius, unde habenius flores 

 dimeros, trimeros, tetrameros et pentameros. 

 Binarius numerus, nisi in Graminibus, rarissimus est et ad- 

 sentior viris celeberrimis Brownio et Kunthio, in Gra- 

 minibus quoque esse numerum ternarium mutilum, et ter- 

 tium deficere. Numerus ternarius in Monocotyleis fre- 

 quens est, quaternarius transitum facit a ternario ad qui- 

 narium, quinarius vero e binario et ternario compositus 

 est. Digyrus enim plerumque invenitur, quod numero f 

 indicatur, qui numerus in serie invenitur, cujus indices 

 sunt £ et | (§. 110.). Uterque situs vero ita compositus 

 aut potius dimotus est, ut figura pentagona evadat. Ra- 

 rius quoque ista figura in eodem existit plano, sed tria 

 phylla plerumque exteriora sunt, duo interiora. Numerus 

 senarius, octonarius, demarius etc. sunt multiplicationes 

 ternarii, quaternarii, quinarii; numerus septenarius rarissi- 

 mus e quaternario et ternario videtur compositus. De flo- 

 ribus, in quibus numerus phyllorum perigonii et staminum 

 non convenit, infra dicetur, ubi de corolla sermo erit. 



Si flos luxuriat et una alterave pars in quodam gyro 

 additur, idem augmentum in omnibus gyris accidere solet, 

 ita ut gyri in eodem flore isomeri permaneant. Si vero 

 una alterave pars deficit, iste defectus non in omnibus gy- 

 ris repeti solet. — Additio gyrorum luxurians in corolla 

 et staminibus plerumque subsistere solet. 



137. Perigonium constat e partibus folia- 

 ceis, stamina pistillave, aut utraque cin- 

 gentibus. 



Partes istae foliaceae, quae perigonium constituunt, 

 generali nomine phylla vocari possunt. Aut discreta 



