96 



Calyx hypogynus est sub germine insertus, epi- 

 gynus germini insertus, perigynus cum germine per 

 hypanthium connatus, rarius amphigynus cum germine 

 ipse connatus (Campanula). Iuterdnm quoque partim et 

 per processus, ut in Melastomaceis cum germine cohaeret 

 (R. Brown's verm. Schr. 2. 210.). 



Calyx saepe verus adest, corolla deficiente, ut in Che- 

 nopodeis, aliusque vere Apetalis. Deficit ipse in floribus 

 nudis e. g. Amentacearum , Coniferarum etc. ubi bracteae 

 ejus occupant locum. Alias non deficit, sed corollaceam 

 induit naturam, ut in Monocotyleis. 



Plerumque monocyclus est et monogyrus, rarissime 

 polycyclus et tunc non raro cum exanthio confusus ut in 

 Cereis. Digyrus rarus quoque est; invenitur in Malva- 

 ceis quibusdam. Saepius cum corolla eundem constituit 

 phyllorum verticillum ita ut androceum novum incipiat 

 phyllorum verticillum, unde character a Linnaeo indica- 

 tus, corollam cum staminibus alternare, perianthium autem 

 opponi (Ph. bot. 90.); qui quod perianthium attinet, ve- 

 rus est, quod corollam, minime. 



Calycis phylla Candollius post Neckerum (Elem. 

 bot. cfr. §.136.) sepala vocavit, vocabulo barbaro, cujus 

 etymologiam non reperio, sed tolerando cum (pessime qui- 

 dem) receptum sit et phylli vocabulum ad omnia phylla 

 perigonii et involucri applicari possit. 



Calycis phylla aut discreta sunt, aut omnia coalita. 

 Habemus itaque calycem di-polyphyllum seu bi- 

 multisepalum, tum monophyllum seu monosepa- 

 lum, nam unisepalus calyx unum tantum haberet phyl- 

 lum ad latus perigonii positum Calycem inonosepalum 

 Candollius gamosepalum vocat, vocabulo bis barbaro, 



