100 



Rarius calyx fissus est, quod tamen in Gentiana lu- 

 tea accidit. Spatha ad bracteas pertinct; in Alpiniaceis 

 vero e. ^. Kaempferia utique calyeem sistit, sed corolla- 

 cea est. 



Calyx non semper basi aequilibris est, scd alterutro 

 in latere prominet, et non raro gibbercm format. In 

 calyce bicce gibber raro in calcar extenditur, frequenter 

 vero in perianthiis corollaceis. Calycis phylla interdum 

 ultra insertionis locum elongantur, quae appendices refle- 

 xae alium et externum verticillum formarent, ut in Violis. 

 Saepe cum hypanthio in basi connatus est. Ejusmodi hy- 

 panthium elongatum intus canali sat longo seu cuniculo 

 praeditum in Pelargoniis primus descripsit Rothius (in 

 Usteri Magaz. d. Bot. St. 2. p. 31.), quod calcar in- 

 ternum ingeniose vocavit Mirbclius (Elem. t. 30. f. 6.). 



Uti folia constant phylla calycis e diachymatc et 

 nervis. Diachyma compositum est e cellulis parenchy- 

 maticis, lacunis saepe immixtis. Nervi vasa gerunt plerum- 

 que spiralia, quibus apposita sunt vasa fibrosa, cellulaeve 

 prosenchymaticae. Epidermis creberrimis est obsita sto- 

 matiis uti omnes partes viridcs. Nervus plerumque per 

 medium phyllum percurrit, aut nullis appositis, aut mino- 

 ribus parallelis. Interdum, praesertim si phylla dilatata 

 foliisque similiora sunt, nervi ramis anastomosantibus con- 

 nati sunt (Digitalis etc), rarissime vero nervus primarius, 

 ramos habet laterales patentes ramificatione deliquescentes 

 (Rosa), uti saepissime in foliis praesertim Dicotylearum 

 accidit. Nervus non solum in medio phylli, sed quoquc 

 inter phylla connata decurrere in calyce inverse labiato 

 singulare est. Descriptiones accuratas sed non compara- 



