110 



riore, teneritate et colore non viridi, si vero calyx defi- 

 cit, difficilius. Optimus character tunc in eo positus est, 

 quod phylla, saltem interiora, cum staminibus et quidem 

 exterioribus alternent, nec iis opposita sint. Hoc enim 

 charactere a perigonio hybrido seu crinomate differt, cum 

 quo facillime commutari potest. Evolutio partium foliacea- 

 rum, quae in calyce iterum incepit, cum in bracteis ces- 

 saverit, in corolla magis progressa est. 



Corolla hypogyna est receptaculo sub germine in- 

 serta, epigyna, germini inserta, perigyna calyci in- 

 serta. Hoc triplici modo fieri solet, authypanthio inserta 

 est, ut in Papilionaceis multis, Cacteis variis etc, aut mar- 

 gini superiori hypanthii ubi in perianthium transit, ut in 

 Rosaceis, aut perianthio ipsi, et quidem imo, medio aut 

 summo, ut in Crassulaceis , Lythrariis etc. 



Corolla cum staminibus connata est, ita ut interior 

 pagina in staminum adelphiam continuetur, in Malvaceis. 

 De staminibus epipetalis infra dicetur. Cum germine in 

 Grodenoviaceis connata est, et in quibusdam sola, calyce 

 non simul adhaerente R. Brown verm. Schr. 1. 68. 

 Cum stylo in Cannaceis cohaerens reperitur. 



Corolla saepe deficit; in quibusdam ordinibus natura- 

 libus semper, e. g. Monocotylearum, ubi calyx corolla- 

 ceam formam induere solet, tum in Chenopodeis etc. in 

 aliis ordinibus singula genera apetala sunt, e. g. Chryso- 

 splenium, tandem et singulae species apetalae inter reli- 

 quas corollatas reperiuntur e. g. Lychnis apetala. 



CorolJam saepius constituere alterum perigonii gy- 

 rum, dum calyx primum sistit, supra §. pr. dictum est. 



