136 



De aestivatione corollae seu complicatione antc 

 florescentiam jam supra §. 137. dictum est , ubi de perigo- 

 nio in genere sermo erat. Est collateralis, quae cum val- 

 vacea non confundi debet, valvacea et imbricata, cui addi 

 potest subvalvacea, e. g. in Cruciferis, in quibus petalum 

 interius positum est, reliquis imbricatis, cum in valvacea 

 unum petalum extimum unumque intimum sit. In corolla 

 labiata labium superius amplectitur inferius, in corolla pa- 

 pilionacea vexillum alas et carinam, ut igitur et hoc re- 

 spectu corolla papilionacea sit labiata, sed inversa. Et in 

 Pelargoniis atque Violis, petala superiora reliqua ob- 

 tegunt. 



Corolla plerumque apice hiat seu aperitur, phyl- 

 lis ante florescentiam incurvis nunc erectis, expansis et 

 interdum reflexis. Quod non semper in calyce fieri solet, 

 cujus phylla non raro ab initio erecta sunt. Saepe quo- 

 que phylla corollae apicibus fere recta sunt aut parum 

 curvata, lateribus magis minusve convolutis. Illud in co- 

 rollis monopetalis fieri solet, hoc in polypetalis. Rarius 

 latere corolla finditur et aperitur, uti de corollis ligulatis 

 Cichoracearum supra expositum est. Sunt quoque corollae, 

 quae a basi aperiuntur, apicibus cohaerentibus, ut in Am- 

 pelideis et Fumariaceis, quarum petala minora apice ver- 

 ruca seu glandula conglutinantur. 



Corolla plerumque post calycem excrescit, ab eo ante 

 florescentiam tecta, tum vero aucta eum superans. 



Corolla caduca est, quae ad explicationem floris de- 

 cidit, decidua, quae post emissionem pollinis et quidem 

 vegeta aut marcida delabitur, persistens usque ad ma- 

 turitatem persistit aut vegeta aut marcida, corrugata, com- 

 plicata aut explicata et quidem certa directione complicata 



