138 



aut contorta. Interdum superior pars coroliae secedit, in- 

 fima tantum remanetj ut in Amarylli zeylanica. Parum 

 attenti fuere Botanici ad mutationes corollarum, antequam 

 decidunt aut postquam deciderunt. Nota est colorum 

 mutatio in Hortensia; rubescunt corollae delapsae Nyctan- 

 this Sambac; exsiccantur, papyraceae fiunt et diu persis- 

 tunt in Orcbideis permultis, convolvuntur, colliquantur et 

 facile putrescunt in Alpiniaceis, Iride etc. corrugantur et 

 fere evanescunt in Cruciferis et Papaveraceis et quae sunt 

 aliae ejusmodi mutationes. 



Quae dictae sunt formae pleraeque ad eumorphosin 

 (§. 27.) faciunt. Sunt vero et formae anamorpboticae 

 (§. 28.) quin catamorpboticae (§. 29.), de quibus nunc di- 

 cendum. 



Corolla in climate frigido haud raro deficit, aut parva 

 est nec exphcatur, quam clandestinam vocamus, e. g. in 

 Ruellia clandestina. Et in climate calido plantae quaedam 

 corollas majores vere, minores autumno producunt, e. g. 

 Salvia clandestina, quae vero in terra frigida sata semper 

 corollas minores profert, et, si semina in terra calida col- 

 lecta fuerunt. In climate calido corollam quoque enasci, 

 quae in frigido vulgo deficit, Giboinus auctor est 

 (Fragmente a. d. Physiolog. d. Pflanzen. Strassb. 

 1803. p. 18.), corollas in Cardamine Impatiente Monspelii 

 observavit cum vulgo apetala sit. Singulare est Violam 

 caninam et mirabilem vere flores corollinos, aestate ape- 

 talos producere, quod exhaustione virium fieri videtur. 



Defectus singularum partium varii in corollis occur- 

 runt. Sic corolla trifida in Asperula tinctoria defectus 

 unius segmenti est, corolla unicalcarata Fumariae in Die- 

 lytra integra conspicitur. In Acanito tria petala calcarata 



