140 



deficiunt. In Amorpha unicum tantum petalum superest. 

 Hoc modo phyllum summum calycis in Balsaminae flore 

 deficere videtur. 



Expansiones petalorum vere anamorphoticae rarius 

 occurrunt sunt enim transitus ad formam labiatam, aut ad 

 anthodium et hinc eumorphoticae. Petala majora Ibe- 

 ridis et quarundam aliarum plantarum huc tamen refe- 

 renda videntur. 



Absorptiones non raro fiunt. Sic §. 28. jam indicavi 

 absorptionem petalorum a staminibus in Callistemone. 

 Regularis videtur absorptio duorum segmentorum in flo- 

 sculis radii Corymbiferarum, nisi sit contractio. 



Coadunatio petalorum duorum in unum manifesta est 

 in carina Papilionacearum et a multis Botanicis indicata, 

 nec dubium labium superius corollae labiatae esse e duo- 

 bus petalis conflatum uti labium inferius e tribus, sed pos- 

 terior forma potius eumorphotica est, sicut in genere coa- 

 dunatio petalorum in corollam monopetalam. 



Assimilatur corolla rarissime pericarpio. Singularis 

 mutatio in Mirabili locum habet, ubi pars infima corollae 

 superiore secedente ramanet, induratur, clauditur, rugosita- 

 tes regulares admittit, colorem griseo nigrum induit, etsic 

 pericarpium format. 



De corollae monstrositate infra dicetur. 



B. Appendices corollae et paracorolla. 



Hasce partes uno nomine nectariorum Linnaeus 

 comprehendit, et plerasque inter corollam et staminum 

 ambiguas esse partes Goethius rite statuit (Zur Mor- 

 phologie 25.). 



Ad appendices corollae aut crinomatis refero co- 

 ronam seu partem monophyllam perigonio insertam, 



