150 



quin Tendon Ann. d. sc. nat. 27. 225. Sunt quoque 

 multa in Ephemeridibus exempla dispersa. 



Axis elongatio, quain diastasin vocaverim, in flori- 

 bus plenis saepe occurrit (Barbaraea vulgaris), per se vero 

 rarior est. Vidit Engelmannus calycem a corolla re- 

 motum in Anagalli phoenicea (1. c. 42.). Necessario ad- 

 est, si flos gemmas profert aut in ramum excrescit. 



Multiplicatio partium floris, quae plerosis dicatur, 

 in quibusdam partibus vulgatissima. Rarior in calyce 

 (Campanula persicifolia), interdum cum absorptione corol- 

 lae (eadem Campanula); frequentissima in petali et peri- 

 gonii phyllis, multo tamen frequentior iu polypetalis et 

 polyphyllis, ac in monopetalis et monophyllis, rarissima in 

 corolla labiata et papilionacea. Petala labiata in Aquilegia 

 eodem modo multiplicantur, quo corollae monopetalae re- 

 gulares, uno scilicet petalo intra aliud inserto. Interdum 

 in perigonio monophyllo multiplicato , interiora phylla se- 

 parata sunt (Hyacinthus) , hinc statum monopetalum esse 

 originarium quidam Botanici putarunt. Petalorum multi- 

 plicatio subinde tanta est, ut praeter calycem omnes 

 reliquae partes absorbeantur (Ranunculus acris). Semper 

 vero verticilli integri adnascuntur, plerumque digyri; hinc 

 alternatio et oppositio in corolla multiplicata eadem est 

 ac in simplici. Stamina saepe simul multiplicantur, sae- 

 pius quoque in petala mutata sunt (Cheiranthus Cheiri); 

 rarius pistilla, frequentius stigmata (Tulipa) multiplicata 

 occurrunt. Non raro omnes hae multiplicationes simul 

 adsunt, rariore calycis excepta. 



Epanodia est reditus partium internarum ad cxte- 

 riora et tandem ad extima, ad folia scilicet. Levissima 

 est, si pars colorata virescit, quod pracsertim in calyce 



