152 



colorato (Pulsatilla) et crinomate (Tulipa) fieri solet. 

 Idem quoque in corolla Lonicerae Xylostei vidit Jae- 

 gerus (1. c. 62.). In staminibus et stylis non obser- 

 vatum reperio. Tum in folia magis minusque transeunt 

 fioris partes: phylla crinomatis (Tulipa, Colcbicum); 

 calyx, inprimis si hypantbium adest (Rosa, Cerasus) aut 

 calyx vaginam sistit (Paeonia), nec praetermittam glumae 

 et glumellae praesertim hujusce valvulas (Poa bulbosa 

 crispa); corolla (Rosa, Cruciferae quaedam, Hesperis ma- 

 tronalis); stamina (Rosa); germen (Cerasus cum corolla 

 multiplicata) et valvae fructus in Citris. Frequentissima 

 est staminum mutatio in petala, quae fit expanso filamento 

 et lamina, seu connecticulo, qua expansione aut tota an- 

 thera aut antberae loculi absorbentur. Rarior est mutatio 

 germinis in stamina, quod in Salicibus interdum occurrit, 

 in quibus loco seminum stamen aut stamina duo emergunt. 



Ecblastesis est proventus gemmarum in flore, qui 

 aut imperfectae remanent aut in flores aut in ramum evol- 

 vuntur. Nomen ab Engelmanno mutuavi (1. c. 48.). 

 Hujus loci est frequentissima floris plenitudo, ubi scilicet 

 flores duo pluresve e centro floris emergunt. Rarissime 

 germine perfecto indicantur, interdum stylis solis, raris- 

 sime calyce et tunc vix non semper mutilo[amicti sunt. Nam 

 ut in praecedentibus quoque vidimus, rarius ad calycem 

 procedit antbolysis, puto, quia axis prolongatio, quippe 

 quae initium est antbolyseos, intra calycem demum inci- 

 pit. Germen a staminibus et petalis auctis absorbetur. 

 Dignoscitur ecblastesis haecce praesertim situ petalorum, 

 quae versus plura centra, nec, ut in plerosi versum unum- 

 idemque centrum diriguntur. In Diantho Caryophyllo nec 



