154 



non in Paeoniis haecce ecblastesis vulgatissima est. Flores 

 Ulicis provincialis, quos plenos consideravi e duobus erant 

 conipositi, nerape e duobus vexillis oppositis, alis et carinae 

 phyllis multiplicatis, separatis, diminutis, staminibus paucis 

 liberis, germine nulio sed rudimento phylli calycis et ve- 

 xilli in medio flore. Haecce ecblastesis praesertim irregu- 

 lares et mutilas reddit formas. 



Ecblastesis pedunculorum ramulosorum gemmas im- 

 perfectas phyllis mutilis et conniventibus, staminibus et 

 pistillis absorptis, proferens, e singulo flore emergentium 

 singularem formam Hyacinthi monstrosi producit. 



Ecblastesin ramulorum ex axillis phyllorum calyeis et 

 perigonii in Convallaria majali, Rumice et Caryophyllaceis 

 variis indicat Engelmannus (1. c). 



Diaphysis est proventus alius floris, pedunculi aut 

 rami e medio flore. Nomen et rem ab Engelmanno 

 mutuavi (cfr. 1. c. 43.). Varios gradus admittit. Germen 

 in calycem mutatum novum florem amplectitur, aut axis 

 floris prolongatur et novum florem profert aut in axi aut 

 intra germen nova exoritur gemma pedunculum, ramumve 

 uroferens. Omnes hae varietates in Rosis observari pos 

 sint, sed et in aliis occurrunt. 



Anthodiolysis est reditus anthodii ad inflorescen- 

 tiae conformationem normalem etvulgatam. Huc praeser- 

 tim pertinent Compositae plures, e. g. Bellis perennis, 

 Aster sinensis, Georgina s. Dahlia variabilis aliaeque, qua- 

 rum corollae tubulosae in disco, omnes aut partim in co- 

 rollas ligulatas radii mutatae sunt, quare similitudo singuli 



