156 



floris cessat. Ob elegantiam frequenter in Hortis colun- 

 tur. Vice versa corollae ligulatae radii in corollas tu- 

 bulosas disci transeunt, cujus rei Tagetes erecta exemplum 

 offert (cfr. Jaegerum 1. c. 167. 176.). 



Similis mutatio et in aliis plantis quae ad Composi- 

 tas non pertinent fieri solet. Viburnum Opulus spontaneum 

 corollas babet in media cyma hermaphroditas fertiles mi- 

 nores, in peripheria corollas majores neutras candidiores 

 et sic cyma quasi anthodia sistit. Planta culta vero omnes 

 in cyma gerit corollas majores neutras candulissimas, 

 quam ob rem frequens colitur. Idem in Hortensia factum 

 videtur, planta quam spontaneam ignoramus, in Japonia 

 olim et nunc apud nos cultam ; si cum Hydrangea querci- 

 folia, affini planta comparamus. 



Anthodia multo magis, quem flores singuli ecblastesi 

 et diaphysi luxuriant, quod etiam ad anthodiolysin referri 

 potest. Bellis perennis non raro prolifera est, seu pedun- 

 culos cum aliis anthodiis ex anthodio explicat, et Anthe- 

 mis arabicahujus modi forma constans facta seu catamor- 

 photica videtur. 



Anthodiolysin Engelmannus anthesmolysin vocat 

 (1. c. 63.). 



Peloriam esse reditum corollae labiatae ad formam 

 regularem jam dudum dixi (Grundl. 213.). Postea Cas- 

 sinius idem uti paradoxon proposuit (Opuscul. 2. 331.). 

 Peloriam Linariae vulgaris primus Linnaeus descripsit 

 (Amoen. acad. 1. 55.). Sed hypothesin addidit, esse 

 plantam hybridam, ita tamen ut patrem indicare non po- 

 tuerit. Omnes fere Botanici post Linnaeum ad mons- 



