

158 



trositates reducere voluerunt, nec sine ratione, si antho- 

 lysin ad monstrositates refers. Analogia antholyseos sua- 

 det Peloriam similem esse reditum, uti illa a flore in ge- 

 nere ad ramum foliiferum, sic haec a corolla labiata ad re- 

 gularem. Obstant calcaria quinque, quae numquam in co- 

 rolla monopetala regulari observata sunt, sed tantum in 

 polypetala e. g. Aquilegia. Videmus vero, ubi duo sunt 

 calcaria, ea facillime in unum mutari, et Dielytram solum 

 esse in Fumariaceis genus duobus praeditum calcaribus, 

 reliqua omnia singulum habere et florem excentricum. — 

 Qui varios transitus Peloriae in corollam regularem co- 

 gnoscere lubet vix verbis describendos , adeat elegan- 

 tem Dissertationem : Animadversiones quaedam ad 

 Peloriarum indolem definiendam spectantes 

 auct. J. Th. Chr. Ratzeburg, Berol. 1825. 4, ubi 

 tabb. 2. icones variarum formarum Peloriae Linariae vul- 

 garis, Antirrhini majoris et Plectranthi fruticosi exhibuit. 



Monstrositates sunt eae partis mutationes, quae 

 impediunt, ne organon fini sui aptissimum maneat. Omnis 

 monstrositas aut in incremento nimis diminuto, aut nimis 

 aucto, aut in errore loci posita est. Corolla non raro in 

 climate frigido deficit, aut diminuta est, uti supra in ana- 

 morphosi tractanda diximus, quod quoque locis sterilibus 

 siccis accidere solet. Frequens est augmentum corollae, 

 quam in variis plantis cultis observamus e. g. in Viola 

 tricolore et affinibus, Primula Auricula, Rosis aliisque plan- 

 tis hortensibus. Saepe cum absorptione aliarnm partium 

 conjunctum est uti in Opulo. Corolla tetrapetala et qua- 

 drifida non raro in pentapetalam et quinquefidam mutatur. 

 Huc quoque pertinent divisiones petalorum, ut in Clemati de 

 Viticella nec non in Nigella observavit Jaegerus (l.c.50.); 



