168 



nora (Labiatae), tridynana, tribus majoribus, tribus mi- 

 noribus (Narcissi plures) tetradynama, quatuor majo- 

 ribus, quatuor minoribus (Daphne), hemitetradynama 

 (tetradynamaLinnaeo) quatuor majoribus, duobus mino- 

 ribus (Cruciferae), pentadynama, quinque majoribus, 

 quinque minoribus (Oxalis). Deliquescentia dicantur 

 quae regulariter diminuuntur e. g. in Verbasco ubi duo 

 superiora maxima, duo media minora, unum infimum mini- 

 mum; transitus ad formam labiatam floris. 



Erecta sunt stamina, aut adscendentia i. e. sur- 

 sum flexa, aut declinata seu deorsum flexa. Tum con- 

 vergunt aut divergunt, quae vulgo distantia dicuntur. 

 Inter florendum variis modis flectuntur, ut fecundationem 

 promoveant, de qua re infra dicetur, ubi de sexu planta- 

 rum sermo erit. 



Deficiunt stamina et quidem variis modis. Absorben- 

 tur, cujus rei exemplum in floribus Viburni Opuli jam su- 

 pra allatum est. Pereunt, si una alterave pars corollae 

 periit. Sic perigonum quinquefidum cum octo staminibus 

 in Polygono non male explicavit Cassinius (Opusc. 2. 

 337.) defectu staminis et phylli perigonii, ut Rhei flori- 

 bus simile evadat. Addendum est, perigonium cum quin- 

 que staminibus efficere verticillum tetragyrum tria vero 

 stamina intima verticillum novum incipere (cujus stamina 

 in Persicaria deficiunt) fructus valvis superstitibus. In 

 Pimelia tota perit corolla et ex octo staminibus, duo re- 

 manserunt, laciniis calycis colorati exterioribus opposita, 

 hinc exterioris gyri. Corollae femineae radii Syngenesa- 

 rum cum duobus segmentis, omnia stamina perdiderunt. 

 Vulgata sunt exempla, ubi quinta pars staminum cum 

 quinta parte floris periit, uti Tormentilla, Cissus, Euge- 



