186 



res formam antherae e forma foliorum derivare studue- 

 runt. Sic Cassinius pollinem esse parenchyma folii, et 

 rima marginem ipsius putavit (Opusc. phyt. 2. 529.). 

 Roeperus simili modo folii nervum medium remansisse, 

 reliquos vero nervos evanuisse, pollinem intra parenchyma 

 esse enatum, et marginem folii rimam constituere (Enu- 

 mer. Euphorb. 44.) censet, quem secutus est E. Meye- 

 rus (De Houttuyn. 25.). Nec Bischoffius repug- 

 nat, ut rimam non esse marginem folii putat sed potius 

 inter margines in superficie loculos formari (Lehrb. d. 

 Bot. 1. 334.). Loculos antherarum, marginibus foliorum 

 convolutis produci Engelmannus (D. antholysi 60.) 

 perhibet. Equidem hasce explicationes nimis hypotheticas 

 et fere mechanicas dixerim. Ubi petalum e stamine oritur, 

 lamina petaloidea e filamento excrescit, connecticulum di- 

 latatur et extenuatur, anthera vero ad latus removetur, 

 ubi diminuitur, donec pereat. Nova igitur est formatio an- 

 therae, loco folii aut potius loco laminae folii enatae, quae 

 cum folii structura interna vix aliquid commune habet. Si 

 corolla personata Linariae in Peloriam redit, explanatio et 

 divisio labiorum facillima esset methodus, corollam ad sta- 

 tum regularem reducendi, at minime hoc modo reditus fieri 

 solet, sed palatum quiuquies repetitur, quinque calcaria 

 Oriuntur et nova plane corolla formatur. — Agardhius 

 antheras e duabus laminis esse compositas hinc e duobus 

 foliis filamenta ipsarum enata putat; stamen igitur uti ru- 

 dimentum gemmae considerat, in axillis phyllorum corol- 

 lae aut calycis exortum (Essai s. 1. deneloppement 

 interieur d. plantes 89. Organogr. 331. 378. 450.) 

 cui Endlicher vir celeberrimus assentit (L i n n a e a 7. 28.). 

 At gemmae foliis iii quorum axillis exoriuntur, oppositae 



