190 



Forma granulorum pollinis varia est, sed nuperrime 

 a tribus Auctoribus accurate investigata, primurn ab Ad. 

 Brongniarto (Annal. d. scienc. nat. 12. 20.) tum a 

 Julio Fritsche (Beitrage zur Kenntniss des Pol- 

 len. Erst. Hft. Berl. 1832. 4.) tandem ab Hugone Mohl 

 (Beitr. z. Anat. u. Physiol. d. Gewiichse. Erst. Hft. 

 iiber den Bau u. d. Formen d. Pollenkorner. Bern. 

 1834. 4.), quos ultimos praesertim secutum sum; in quo- 

 rum operibus quoque invenies, quae antea hac de re tra- 

 dita fuere. 



Quodvis granulum plerumque e duplici constat mem- 

 brana, exteriore et interiore, quas primus distinxit Koel- 

 reuterus. Exterior interdum e cellulis composita est 

 manifestis, praesertim in Monocotyleis facillime digno- 

 scendis e. g. Lilio pomponio; saepe vero cellulosa com- 

 pages ne microscopiis quidem valde augentibus in con- 

 spectum prodit. Intra cellulas hasce reconditum videtur 

 oleum, quod in aqua, qua irrigatum uit granulum pollinis, 

 colligitur et ipsi supernatat, Mohlio quoque affirmante. 

 Hocce oleum fere semper adest, et, si nullae cellulae in 

 membrana exteriore conspiciuntur. 



Sunt quoque granula, in quibus una tantum membrana 

 adesse videtur, e. g. in Asclepiadeis variis, sunt quoque in 

 quibus tres distinguuntur e. g. in Coniferis quibusdam, 

 Mohlio primum observante. 



Externa superficies saepe granulis obsita est minutis, 

 quae Mohlius pro parvis habet cellulis, de qua re du- 

 bito. Tum pilis minutis obsita sunt (Scabiosa), aut acu- 

 leolis parvis (Cerei plures) aut majoribus, qui praesertim 

 in Malvaceis in conspectum prodeunt. In his quoque oleum 

 istud ex aculeolis prcdire facile conspicitur, si aquae gra- 



