192 



nula immittis. Koelreuterus hanc exsudationem jam- 

 jam observavit. 



Sunt vero pollinis granula aut nulla plica porove no- 

 tata, aut plicis tantum porisve, aut plicis porisve simul. 



Granula nullo poro nullave plica notata, saepe 

 granulata aut verruculata sunt. In Aroideis, Alpiniaceis 

 et Canna non raro reperiuntur, plerumque subglobosa. 



Sequuntur granula sulcis seu plicis insignita longitu- 

 dinalibus. Plicas esse, videre licet, si aquae immittitur pol- 

 linis granuium, nam aquam attraliit, intumescit, in globosam 

 distrahitur formam, et sulcus iste seu plica extenditur ut 

 parum in conspectum prodeat. 



Granula sulcata et quidem unisulcata, sulco unico 

 instructa, praesertim in Monocotyleis occurrunt. Granula 

 bisulcata rariora sunt; inveniuntur vero in Tigridia pa- 

 vonia, affmibusque. Granula trisulcata inDicotyleis fre- 

 quentissima, primo adspectu unisulcata apparent, utiFritz- 

 schius adnotavit, vide Digitalem purpuream *). Raris- 

 sima sunt quadrisulcata, frequentiora sexsulcata 

 praesertim in Labiatis, multisulcata elegantissima in 

 Polygala latifolia conspiciuntur statim agnoscenda et ha- 

 bitus proprii. Observavit Mohlius numerum sulcorum 

 seu plicarum variare in variis plantis, praesertim in Ru- 

 biaceis. 



Formam granulorum pollinis Pini singularem ad uni- 

 sulcatam refert Mohlius, recte uti mihi videtur; interior 

 massa in duos globulos est divisa, dorso membrana juncta, 

 cui plica opposita est. 



*) Si cumulos pollinls conteniplaris, in quo quaedam granula 

 inversa plerumque adsunt, facilius invenies. Sed certe multa uni- 

 sulcata iinmixta sint. 



