210 



tum anthera effoeta membranacea , ut igitur stamina qua- 

 tuor adsint. 



De paracorolla Asclepiadearum jam supra dictum es 

 Parapetala haecce variae sunt formae et in variis generi- 

 bus maxime discrepantis. Coronam stamineam vocat 

 R. Brownius in descriptione Asclepiadearum (Verm. 

 Schr. 2. 357.) et stamina esse anamorphosi mutata vix 

 dubito. Cum vero petalis in genere similiores siut quam 

 staminibus, parapetala potius dixerim, nec refert cum sta- 

 minibus connata esse, nam corolla monopetala fere sem- 

 per cum staminibus connata est. 



Corona filamentosa in Passifloreis situ paracorolla est 

 et supra indicata, habitu permulta filamenta castrata s. an- 

 theris orbata refert. Florem anamorphosi proliferum cre- 

 diderim, parastemonum seriebus pluribus, intima serie va- 

 riae formae, semper vero magis petaloideae. Emergit in 

 medio pedicellus, quasi novi floris, basi corona carnosa 

 quasi involucro cinctus, superne stamina pistillumque sus- 

 tinens. 



In Loasa (urente) proliferatio imperfecta videtur. In- 

 tra calycem pentaphyllum est corolla pentapetala. Se- 

 quuntur parastemones decem, basi compressa fusca, filamen- 

 tis tenuissimis albis, anthera effoeta, cum petalis alternan- 

 tes; tum paracorolla pentaphylla et intra hanc stamina fer- 

 tilia, fasciculata, petalis opposita, cum parapetalis alternan- 

 tia. Est igitur corolla staminifera intra aliam parastemo- 

 nibus praeditam. 



