234 



mineos in diversis stirpibus, polygama flores hemaphro- 

 ditos masculis et femineis immixtos. Flori hermaphro- 

 dito in genere oppositus est flos diclinus. 



Est discrimen inter dicliniam veram et spuriam. In 

 diclinia vera flores masculi alio modo constructi et dispo- 

 siti sunt, ac flores feminei, aut ex aliis gemmis prodeunt, 

 aut locum certum et definitum habent. Sic in Urtica ca- 

 lyx floris masculi tetraphyllus est, feminei diphyllus, sic 

 in Quercu flores masculi amentum formant, feminei non 

 ita, sic in Betula flores masculi e gemmis prodeunt florife- 

 ris tantum, feminei e gemmis flori-foliiferis, sic in Salice 

 flos masculus glandulam habet loco germinis, femineus 

 vero glandulum juxta germen etc. Dicliniam spuriam 

 voco, si flores non nisi defectu staminum aut pistillorum 

 differunt. Sic in Palmis, Graminibus plurimis (exc. Zea), 

 Chenopodeis, Amaranthaceis permnltis nullum aliud discri- 

 men inter flores masculos et femineos interest, nisi quc 

 aut stamina aut pistilla deficiant. 



Flores neutri staminibus et pistillis simul carentes 

 aut incremento perigonii, partibusque sexualibus absorptis 

 neutri evaserunt, aut generali mutilatione. IJli in calathi- 

 diis, inflorescentiisque exteriores sunt, hi vero in spicula 

 Graminum interiores. 



Sexus plantarum Antiquis jam notus erat, in Palma 

 Phoenice facillime conspicuus (Plin. Hist. nat. L. 13. 

 c. 4.). Inter recentiores primus fuit Zaluziansky (cfr. 

 Denkschrift d. Regensb. bot. Gesellsch. T. 1. p. 8. 

 ref. Com. de Sternberg), qui sexum plantarum sta- 

 tuit, tum Millingtonus referente Grewio. R. C. Ca- 

 merarius et Vaillantus praesertim eandem sententiam 



