242 



postea aperiuntur ut polliuem excipiaut, tnm eriguntur 

 (Epilobium angustifolium). Multa alia acute auimadversa 

 reperies in Diss. de generatione vegetabilium, 

 auct. N. G. Leske, Lips. 1773. 4. 



145. Fecundatio fit per canalem stigmaticum. 



Variae fuerunt opiniones Auctorum de fecundatione 

 plantarum postquam functionem pollinis et stigmatis agno- 

 verunt. In humore pollinem rumpi jamjain vidit Need- 

 hamus (Deconv. microscop. p. 83. t. 5. f. 5.) et au- 

 ram seminalem inde explodi putavit. Quam opinionem 

 quantum video, adoptavit Linnaeus. Tum vero Koel- 

 reuterus materiam fecundantem esse oleum adfirmavit, 

 et granula pollinis non raro conspici oleum in stigmate 

 emittentia. Oleum e polline luculenter excretum non 

 plane iners esse in fecundatione et nunc non dubito. 



Materiam fecundantem per micropylen, in semen 

 penetrare Turpinus auctor est (Ann. d. Mus. 7. 199.). 

 Cum vero rem ita proposuerit, ac si fasciculus vasorum ad 

 hanc abeat aperturam et materia fecundans per eadem 

 vasa transeat, per quae alias nutrimenta, hypothesis reji- 

 cienda erat. Dividitur interdum funiculus umbilicalis, ita, 

 ut pars aliorsum inseratur, quod in errorem inducere pot- 

 est et fortassis ipsum Auctorem fefellit. 



Tum vero R. Brownius (Verm. Schr. 4. 83.) in 

 ovulo plantarum ante fecundationem orificium detexit, cui 

 semper embryonis apex oppositus est. Detexisse dico 

 cum quidem Turpinus, nec minus Aug. St. Hilaire 

 micropylen viderint, sed cicatricem fasciculi vasorum di- 

 xerunt, quem igitur fasciculum obscurantem removit 

 Brownius. Genituram per hoc orificium in semen pe- 

 netrare Auctor sagacissimus putavit. 



