350 



et aliae. At fruticosae non sunt, nam caules non per plu- 

 res annos persistunt, et novi semper e radice accrescunt. 



152. Annua mutatio posita est in germina- 

 tionc, vernatione, efflorescentia, deflore- 

 sccntia. fructescentia, defoliatione et ra- 

 diculatione. 



Tempus harum variationum annuarum pro quavis 

 specie determinatum est, ita tamen ut aliquas mutationes 

 a tempestate anni subeat. Hinc climatis ratio perspici 

 potest (cfr. Linn. Phil. bot. §.335. Cotta Traite de 

 Meteorologie, Par. 1774. T. 3. p. 337. Heyne Pflan- 

 zenkalender, herausg. v. Schwagrichen, Leipzig 

 1806. T. 1.) nec non quae Schuebleri admonitione hac 

 de re scripta sunt Flora 13. 353.)- 



Mutationes quas in foliis ante casum observamus ex- 

 posuit Murray (N. Comm. Soc. Goett. T. 2. p. 38.). 

 Coloris mutationem autumno oriri ab oxygenio accumulato 

 quod lumen extricare nequit Macarius Prinsep inge- 

 niose exposuit (Mem. d. 1. Soc. d. Geneve T. 4. p. '!.). 



Causam defoliationis non quaerendam esse in frigore, 

 nec in gemmis tumescentibus aliisque rebus quae accidunt, 

 sed in periodo vitae praescripta nunc omnes fere conve- 

 niunt. Locus quo separantur, singulari parenchymatis 

 strato quidem indicatur, sed ejusmodi stratum adest quo- 

 que, quamvis folium non decidat. In genere folia semper- 

 virentia minus tenera sunt, quam annua. Sunt quoque, 

 quae marcida persistunt, ut in Quercu Robore. 



Quando plantae perennes nec non fruticosae flores 

 fructusque perfecerunt, radiculas, radices et rhizomata 

 propullulant. 



