354 



invertuntur et per paria approximantur, e. g. Cassia; 

 f. imbricantia, foliolis imbricatis e. g. Mimosa pudica. 



Omnes bae mutationes cum rigiditate petioli conjunc- 

 tae sunt, nec cum flacciditate. 



De causis variae fuerunt opiniones Auctorum. Diver- 

 sam iudolem bygroscopicam paginarum folii Bonnetus 

 (Snr l'usage d. feuill. p. 131.) causam voluit. Lucis 

 abscntiae tribuendum esse somnum Hillius affirmavit (Tbe 

 sleep of plants Lond. 1762. et germ. ling. Niirnb. 

 1768.). Zinnius contrarium probare studuit (Hamb. 

 Mag. T. 26. p. 40.). Optime rem exposuit Candollius 

 (Cullet. d. 1. Soc. pbil. n. 42. Physiol. veg. 2. 860.). 

 Vidit plantas, quae nocte dormiunt, boc tempore luci lan- 

 ternarum loco obscuro expositas interdiu vero tenebris, 

 initio irregulariter foliola componere et expandere tandem 

 vero, diei et nocti artificialibus adsuetas mane componere 

 foliola nocte vero expandere; tum Mimosam pudicam luci 

 continuae expositam periodos servare consuetas, sed bre- 

 viores, tenebris vero expositam periodos quidem sed yalde 

 irregulares. In Oxalidem strictam et incarnatam lumen 

 artificiale periodos consuetas non mutavit. — Vim motri- 

 cem in basi petioli incrassata residere idem probavit nam 

 foliolum dissectuin non minus movetur quam integrum, 

 dummodo intactus fuerit articulus iste. 



Mutationes florum sunt: Clauduntur corolla et calyce 

 rursus ita complicatis et appositis, uti brevi ante explica- 

 tionem erant tempore. Hoc quoque in floribus composi- 

 tis seu calatbidiis fieri notum est. In quibusdam Compo- 

 sitis ligulae dependent et eriguntur. Pedunculi in multis 

 deorsum flectuntur. Hae mutationes saepissime noctu 

 fiunt, sunt vero, qui interdiu clauduntur, noctu aperiuntnr, 



